≡ Menu

Η μεταμορφωτική δύναμη του να μιλάς σε αγνώστους

Ψυχο-λογικό blog
Χαρά μοιρασμένη, δυο φορές χαρά!

Πολλοί από εμάς μεγαλώσαμε με το μότο:

«Δεν πρέπει να μιλάμε σε αγνώστους»

Και αυτό ίσως να είναι μια από τις χειρότερες πεποιθήσεις που κάποιος μπορεί να διατηρήσει μέχρι την ενήλικη ζωή του.

Το να μιλήσουμε σε κάποιον ξένο στο δρόμο, στο καφέ ή στο σούπερ μάρκετ, ίσως να είναι μια από τις πιο ευγενικές και ανθρώπινες εμπειρίες που θα μπορούσαμε να προσφέρουμε αλλά και να βιώσουμε.

Ίσως να σκεφτόμαστε «Τι νόημα έχει να μιλάω σε έναν ξένο όταν περιμένω να ανοίξει η πόρτα του μετρό, στην κοπέλα που πληρώνω στα διόδια ή στον νέο που μου ετοιμάζει τον καφέ το πρωί»

Ή μπορεί να σκεφτούμε ότι: «Εγώ είμαι σοβαρός άνθρωπος, δεν κάνω τέτοια», «Έχω ήδη αρκετούς φίλους

Αν το σκεφτούμε αυτό όμως τότε χάνουμε εντελώς το νόημα αυτών των απλών, άσκοπων και αθώων συζητήσεων. Οι συζητήσεις αυτές είναι για τις φιλίες ό,τι είναι ένα Χάϊκου για ένα μυθιστόρημα 1000 σελίδων.

Κάποιες φορές ένα μικρό ποίημα μπορεί να ανακινήσει συναισθήματα που ένα εκτεταμένο δοκίμιο δε θα κάνει και μια φωτογραφία να σε κάνει να σκεφτείς κάτι που μια ταινία τριών ωρών δε θα καταφέρει.

Ένα μικρό και «ασήμαντο» πράγμα πολλές φορές έχει την ικανότητα να μας αγγίξει σημαντικά.

Καν’το για εσένα

Το να πεις «Καλημέρα, ωραία φαίνεται η μέρα σήμερα» στον γείτονά σου, να πεις «Αλλάξατε εδώ τη γλάστρα;» στο καφέ που πηγαίνεις, να ρωτήσεις «Πως είναι η κίνηση σήμερα;» στον ταξιτζή που σε πηγαίνει κάπου και «Φαίνεται να έχει πολλή δουλειά» στον υπάλληλο του Σούπερ Μάρκετ, μπορεί να φαίνεται ανούσιο, αλλά δημιουργεί αυτό που ονομάζεται χαλαρές συνδέσεις στην ψυχολογία.

Μια αίσθηση κοινότητας, η οποία ειδικά όταν απευθύνεσαι σε άτομα που βλέπεις συχνά σου δίνει την αίσθηση ότι υπάρχει ένα οικείο περιβάλλον γύρω σου και έτσι νιώθεις λιγότερο μόνος, όπως περιγράφω στο Κεφάλαιο για τη Μοναξιά στο τελευταίο μου βιβλίο.

Αλλά καν’το και για τους άλλους

Ακόμα και αν εσύ δεν νιώθεις μόνος, όμως, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι εκεί έξω που νιώθουν έτσι. Όλοι μας είμαστε πολύ κοντά στο να νιώσουμε απελπισία. Όλοι μας έχουμε στιγμές που δεν συμπαθούμε πολύ τον εαυτό μας, που μας πιάνουν παρανοϊκές ιδέες για το τι σκέφτονται οι άλλοι για εμάς και που μετανιώνουμε λάθη που έχουμε κάνει.

Όταν είμαστε σε μια τέτοια εύθραυστη διάθεση, ένα ευγενικό και καλόκαρδο σχόλιο μπορεί να είναι το μόνο που χρειαζόμαστε για να τουμπάρουμε μια σκοτεινή ημέρα και να επιστρέψουμε σε μια πιο φωτεινή διάθεση.

Θυμάμαι να έχω πει: «Δύσκολος τύπος αυτός» στην  υπάλληλο του ταχυδρομείου, μετά τη συνδιαλλαγή της με έναν αγενή πελάτη, στέλνοντας ένα σήμα ότι καταλαβαίνω τι περνάς όταν χρειάζεται να αντιμετωπίσεις κάτι τέτοιο. Με κοίταξε και σχημάτισε ένα χαμόγελο ανακούφισης.

Έχω πει: «Ζόρικα τα πράγματα σήμερα» στον υπάλληλο στα διόδια, δείχνοντάς του ότι κατανοώ το πώς πρέπει να νιώθει εκείνη τη στιγμή εκείνος με κοίταξε με ευγνωμοσύνη γιατί κανείς δεν του μίλαγε μέχρι εκείνη τη στιγμή και περνούσε απαρατήρητος, όπως μου ανέφερε.

Ή έχω σχολιάσει τα περιποιημένα νύχια μιας υπαλλήλου στα διόδια, δείχνοντας ότι εκτιμώ την προσπάθεια που κατέβαλε για να τα περιποιηθεί και ότι της είναι σημαντικό και εκείνη χαμογέλασε και πήρε δύναμη για να συνεχίσει τη μέρα της.

Έχω κάτσει και έχω συζητήσει με ταξιτζήδες, δείχνοντάς τους ότι υπάρχει κάποιος να τους ακούσει πραγματικά και εκείνοι από εκεί που βιαζόντουσαν και έκαναν σφήνες στο δρόμο, άρχισαν να πηγαίνουν με είκοσι όταν αρχίσαμε να μιλάμε για να διαρκέσει περισσότερο η κούρσα.

Έχω κοιτάξει με νόημα και χαμογελάσαμε και οι δυο με έναν συνεπιβάτη στον ηλεκτρικό, όταν κάτι συνέβη στο τρένο και κολλήσαμε ανάμεσα σε σταθμούς, στέλνοντας το μήνυμα ότι δεν είσαι μόνος στο να νιώθεις ενοχλημένος, αλλά όλοι στο ίδιο βαγόνι «βράζουμε». Δεν άλλαξε κάτι στην πράξη, αλλά για λίγο δεν ήμασταν μόνοι στην ταλαιπωρία μας.

Συχνά θα σταματήσω στον δρόμο για να δώσω προτεραιότητα σε έναν πεζό να περάσει, ακόμα και αν δεν υπάρχει κανείς από πίσω μου (οπότε θα μπορούσα απλά να είχα περάσει και θα πέρναγε αμέσως μετά ο πεζός) για να δώσω το σημάδι σε αυτόν τον άνθρωπο ότι υπάρχει ακόμα ανθρωπιά και κάποιος θα νοιαστεί.

Για να δώσω το σημάδι της ελπίδας.

Πολλές φορές όταν έρθει κάποιος να καθαρίσει τα τζάμια από το αυτοκίνητό μου στο φανάρι, θα χαμηλώσω τη μουσική για να ακούγομαι και να τον ακούω και αν δεν έχω χρήματα, θα του πω: “Συγνώμη δεν έχω καθόλου ψιλά. Πώς πάει η μέρα;” Αυτά τα λόγια μπορεί να τους είναι πιο πολύτιμα από το ένα ή δυο ευρώ που θα τους έδινα. Με ένα χαμόγελο τις περισσότερες φορές θα μου καθαρίσουν το τζάμι.

Λίγη ανθρώπινη καλοσύνη κάνει τη διαφορά στις περισσότερες περιπτώσεις. Και είναι δωρεάν!

Αυτά δεν τα μοιράζομαι για να δείξω τι καλός άνθρωπος είμαι, αφού σίγουρα σε άλλες τόσες περιπτώσεις έχω κρατηθεί, δεν έχω μιλήσει ή μπορεί να έχω υπάρξει αγενής. Άνθρωπος είμαι και εγώ… Αλλά όσο περισσότερο μιλάμε, τόσο ευκολότερα μιλάμε την επόμενη φορά. Ο εγκέφαλός μας δε βλέπει. Προβλέπει, όπως λέω στο τελευταίο μου βιβλίο. Μιλώντας σε κάποιον σχηματίζουμε την εικόνα ότι είναι ανταποδοτικό να το κάνουμε και έτσι θέλουμε να το κάνουμε περισσότερο την επόμενη φορά.

Ζήτημα ζωής και θανάτου

Ο αρκετά πεσσιμιστής φιλόσοφος Άρθουρ Σόπενχάουερ είχε πει ότι ποτέ δεν γνωρίζουμε ποιος από τους ανθρώπους γύρω μας μπορεί να σκέφτεται να κάνει κακό στον εαυτό του ή να βάλει τέρμα στη ζωή του, κάτι το οποίο δείχνει τι μπορεί να διακυβεύεται σε μια μικρή αθώα ανθρώπινη συνδιαλλαγή.

Ίσως να είμαστε το τελευταίο πράγμα ανάμεσα σε κάποιον και στην απελπισία.

Ίσως να είναι ζήτημα ζωής και θανάτου…

Νέες εμπειρίες και συνδέσεις

Πέρα από το να νιώσουμε λιγότερο μόνοι ή να βοηθήσουμε κάποιον να νιώσει καλύτερα, υπάρχει και ένας άλλος πολύ σημαντικός λόγος να είμαστε ανοικτοί στο να συζητήσουμε με κάποιον άσχετο. Δεν ξέρεις ποτέ τι μπορεί να προκύψει!

Έχουμε μιλήσει με τη Σοφία στην Ουγκάντα σε δυο κοπέλες που ήρθαν και κάθισαν δίπλα μας σε ένα χωριό σε ένα “μπαρ” (όπου οι μπύρες ήταν στον τοίχο και όχι στο ψυγείο!) και η μια από αυτές επικοινωνεί ακόμα με τη Σοφία στο Facebook. Δεν έχω ιδέα τι μπορεί να λένε…

Πιάσαμε την κουβέντα με τους θαμώνες μιας ταβέρνας στη Μόλυβο στη Λέσβο και έτσι η Σοφία βρέθηκε να παίζει μπιρίμπα μαζί τους και να τους δείχνει πώς παίζεται το παιχνίδι «σωστά» :-)))

Μας μίλησε ένα ζευγάρι στην Αλόννησο, όταν προσφέρθηκαν να βοηθήσουν μόλις συνειδητοποίησαν ότι τσίμπησε μια μέδουσα τη Σοφία και τώρα, τρία χρόνια μετά, κάνουμε ακόμα καλή παρέα.

Πήραμε από ωτοστόπ δυο Πολωνούς τουρίστες στην Αυστραλία το 2016, για μια διαδρομή 5 ωρών και με τον έναν από αυτούς έχουμε ακόμα επαφή. Διάβασε το πρώτο μου βιβλίο στα αγγλικά και έχουμε κάνει σοβαρές συζητήσεις στο Μessenger σε φάσεις που περνούσε δύσκολα στη ζωή του και μας βοήθησε όταν πήγαμε πέρσι στην Ισλανδία, όπου είχε δουλέψει για δυο χρόνια.

Συμπέρασμα

Συχνά πιανόμαστε σε μεγάλες ιδέες και θέλουμε να αλλάξουμε τον κόσμο και σνομπάρουμε τις μικρές καθημερινές πράξεις.

Κι όμως η ζωή μας είναι ένα σύνολο μικρών καθημερινών στιγμών. Ακόμα και αν δεν αλλάξουμε τον κόσμο, ίσως να έχουμε τη δύναμη να αλλάξουμε τον κόσμο ενός ανθρώπου.

Του διπλανού μας.

Με μόνο μία ανθρώπινη κουβέντα.


Σου φάνηκε ενδιαφέρον το άρθρο που διάβασες; Τότε άφησε το email σου για να λαμβάνεις δωρεάν όλα τα νέα άρθρα!

Χαρά μοιρασμένη, δυο φορές χαρά!
{ 12 comments… add one }
  • Ελένη Φουντουλάκη October 22, 2023, 7:09 am

    Μου αρέσει Δημήτρη παρα πολύ να μιλάω με αγνώστους!! Νιώθω ότι για εκείνα τα λίγα δευτερόλεπτα που διαρκεί υπάρχει μια αλληλεπίδραση, σαν να μπαίνω για λίγο στο κόσμο τους. Βλέπω πόσο χαίρονται δε ειδικά οι μεγάλοι άνθρωποι και μου αρέσει που με ένα τόσο απλό τρόπο φτιάχνεις τη μέρα σε κάποιον (μου το έχουν πει κιόλας). “Τα παλιά τα χρόνια” το να πεις καλημέρα στο δρόμο ήταν πολύ συνηθισμένο. Παρόλο που όντως μεγαλώσαμε με τη φράση “δεν μιλάμε σε αγνώστους”, οι παλιές γενιές μίλαγαν πολύ με το κόσμο που δεν ήξεραν και μη σου πω ότι θυμάμαι να πιάνουμε και ολόκληρη κουβέντα.
    Καλή μας μέρα λοιπόν!!

  • Ανδρέας October 22, 2023, 8:01 am

    Δημήτρη καλημέρα. Συγκινήθηκα για την φιλοσοφία όλων αυτών που περιγράφεις. Η συγκίνηση έρχεται γιατί ένας άλλος άνθρωπος(εσύ)εκφράζει αυτό που εγώ δυσκολεύομαι να εκφράσω και βρίσκω πολύ ενθαρρυντικό το αν μήπως στην διαδικασία να το μοιραστώ. Αρκετές φορές ο τρόπος που εκλογικευεις και κυρίως πριν χρόνια στην εναλλακτική δράση που διαβάζοντας κάποια άρθρα με ωθουσαν να δω και κάτι άλλο, από αυτό που εγώ νόμιζα, στο δικό μου μυαλό και συχνά μη ευχάριστο. Είναι δύσκολο, τουλάχιστον για εμένα να ανοίξω τέτοια ωραία που συμβαίνουν στην καθημερινότητα μου, λόγω δικών μου πεποιθησεων και λόγω του ότι είναι λίγοι εκείνοι που δεν θα πούνε, έλα μωρέ άσε τις ευαισθησίες. Ευχαριστώ πολύ για το feedback. Καλημέρα από την παραλία και όμορφη συνέχεια.

    • Δημητρης Φλαμουρης October 22, 2023, 8:44 am

      Καλημέρα στην παραλία λοιπόν με όμορφες διαδράσεις με τους γύρω!

  • Thanasis October 22, 2023, 8:20 am

    Πολυ όμορφο το άρθρο, ενδιαφέρον γεμάτο θετική διάθεση και μεταδοτικό! Σε ευχαριστούμε πολύ γιαυτό, κι εμένα μου έχει συμβεί πολλές φορές να αλλάξει η διάθεση όλη την ημέρα γιατί έτσι απλά είπα μια καλημέρα ή ένα γλυκο (αχρείαστο κατά πολλούς..) σχόλιο σε καποιον. Δίνεις και παίρνεις, ετσι πάει 🙂

    • Παναγιώτα Ηλιοπούλου October 23, 2023, 3:11 pm

      Το αντικείμενο εργασίας μου έχει σχέση με εξυπηρέτηση κοινού και αρκετά συχνά επιδιώκω να μιλήσω σε κάποιον άγνωστο. Αυτήν την αλληλεπίδραση την βρίσκω ιδιαίτερα ευεργετική για τη δική μου ψυχολογία βασικά, αλλά πιστεύω ότι το ίδιο ισχύει και για τον άλλον. Μέσα από αυτές τις ολιγόλεπτες συζητήσεις μαθαίνω πράγματα, ακούω ευχάριστα ή δυσάρεστα περιστατικά, επαναπροσδιορίζω τη ζωή μου. Συμφωνώ μαζί σου ότι με αυτόν τον τρόπο έρχεσαι σε κοινωνία με τους άλλους ανθρώπους, κάτι που λίγο πολύ όλοι το έχουμε ανάγκη. Ιδιαίτερα οι μεγάλοι σε ηλικία άνθρωποι επιζητούν και χαίρονται τέτοιες συζητήσεις.
      Ευχαριστούμε πολύ για το άρθρο.

  • Βασίλης Υφαντής October 22, 2023, 9:48 am

    Συγχαρητήρια Δημήτρη! Το “μην μιλάς σε αγνώστους” είναι μια από τις πιο κοινές περιοριστικές πεποιθήσεις που στερεί όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα που αναφέρεις στο άρθρο σου! Ευτυχώς μπορεί να συνειδητοποιηθεί και να αντικατασταθεί, όπως εύστοχα αναφέρεις!

  • Χρυσουλα October 22, 2023, 5:13 pm

    Συμβαινει και το αντιθετο, να ενοχλουνται με την ευγενικη και καλοπροαιρετη διαθεση μας.
    Ανθρωποι ερμητικα κλεισμενοι και καχυποπτοι ,ιδιως σε πολυκατοικιες,
    Οπου η εννοια του γειτονα δεν υπαρχει.
    Πολυ λυπηρο γιατι ασχολουνται με τα κυβικα και τετραγωνικα τους!!💤💤καλυτερα με αγνωστους

    • Νικόλ October 23, 2023, 7:42 pm

      Συμφωνώ μαζί σου Χρυσούλα…. Δυστυχώς στις πολυκατοικίες συμβαίνει αυτό συνήθως….!!!! Χάθηκε η ανθρωπιά για μένα που υπήρχε την εποχή των γονιών μας …
      Καλό ξημέρωμα και συγγνώμη για την παρέμβαση μου….

  • Μαριάννα Γαλίδη October 23, 2023, 5:54 am

    Σας ευχαριστώ πολύ! Διαβάζω τώρα το άρθρο σας με τον πρώτο καφέ της ημέρας. Μιλώ κι εγώ πολλές φορές με αγνώστους και τις περισσότερες φορές, εκπλήσσομαι από το τί έχουν να πούνε. Πράγματα που κι εγώ σκεφτόμουν κι αυτό σπρώχνει για λίγο έστω μακριά την μοναξιά. Μικρές ευγενικές χειρονομίες που σου αφήνουν ένα χαμόγελο στη μέρα!

  • Νικόλ October 23, 2023, 6:59 pm

    Καλησπέρα αγαπητέ Δημήτρη και Καλή εβδομάδα…..
    Αγαπητέ Δημήτρη από μικρή ηλικία, αν και βέβαια άκουγα μέσα στην οικογένεια να μην μιλάμε με αγνώστους,την κλασσική φράση ,μου άρεσε να μιλάω και να επικοινωνώ με αγνώστους….και το τηρώ ακόμη και μέχρι σήμερα… Λόγω χαρακτήρα ήμουν πάντα ανοιχτή να πλησιάζω άνδρες και γυναίκες για επαφή ίσως λέω δεν ξέρω να την είχα και να την έχω ανάγκη αυτήν την ανθρώπινη επαφή….Σε πληροφορω ότι δεν το μετάνιωσα ποτέ… Πάντοτε θεωρώ ότι μαθαίνεις από τον οποιονδήποτε…. Ειδικά σε ταξίδια εντός αλλά και εκτός Ελλάδος είχα απίστευτες επικοινωνίες με ανθρώπους…. Σπάνια διατηρούνταν αυτές οι επαφές αλλά ήταν πάντοτε ευχάριστες και επικοδομητικες κάποιες φορές…..
    Το μόνο που έχω να πω είναι το εξής : ότι την προηγούμενη εβδομάδα πέρασα μια κρίση εάν θα μπορούσα να το εκφράσω με αυτόν τον τρόπο και θέλω να τονίσω ότι ήμουν ολομόναχη σε όλην αυτήν την άσχημη κατάσταση…..ενώ έχω βοηθήσει κόσμο δεν το έχω λάβει αυτό δυστυχώς …όποτε συμπερασματικά ΒΟΗΘΕΙΣΤΕ ΤΟΝ ΔΙΠΛΑΝΟ ΣΑΣ διότι όπως πολύ ωραία το έγραψες Δημήτρη δεν έχετε ιδέα και δεν έχω ιδέα τι βιώνει μέσα στην ψυχή του ο άλλος άνθρωπος….
    ΘΕΡΜΕΣ ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΣΟΥ ΕΟΡΤΗ …Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΤΟ ΌΝΟΜΑ ΦΕΡΕΙΣ ΝΑ ΠΡΕΣΒΕΥΕΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΟΥ….
    Καλό ξημέρωμα Δημήτρη

  • Ροδόπη October 28, 2023, 6:02 pm

    Καλησπέρα Δημήτρη!
    Σ’ευχαριστώ, ωραίες σκέψεις!
    Ωραίες προτάσεις, με έγνοια….
    Χρόνια πολλά για την γιορτή σου!!!

  • So November 2, 2023, 4:19 pm

    Πολύ εύστοχο Δημήτρη!Σε μια καθημερινότητα που μας έχει με τους ρυθμούς της εγκλωβίσει,ναι όντος αυτές οι φαινομενικά ασημαντες συνομιλίες,κρύβουν πάρα πολύ μεγάλη δύναμη!

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Χαρά μοιρασμένη, δυο φορές χαρά!