Ψυχο-λογικό blog

Όλοι θέλουμε να προχωρήσουμε στη ζωή και να εξελιχθούμε (θεωρητικά). Όμως στην πράξη δυσκολευόμαστε πολύ να αφήσουμε τα βαρίδια που μας κρατάνε από το να προχωρήσουμε.

“Να είσαι ο εαυτός σου! Όλοι οι άλλοι ρόλοι είναι πιασμένοι“, είχε πει ο Όσκαρ Γουάιλντ. Να είσαι ο εαυτός σου!

Τι εννούσε άραγε στην πράξη; [continue reading…]

Κάθεσαι και κοιτιέσαι στον καθρέπτη (ή κοιτάζεις έναν παγετώνα όπως στη φωτό). «Ποιος είμαι;» σκέφτεσαι. Η απάντηση δεν έρχεται από την άλλη μεριά. Και εκεί γεννιέται η αγωνία. «Πρέπει να βρω ποιος είμαι. Αλλιώς δε θα μπορώ να ηρεμήσω».

Η αυτογνωσία είναι η σημαντικότερη ενασχόληση στην οποία αξίζει να αφιερώσεις την ενέργειά σου.

Αλλά τι να κάνεις εσύ;

«Ποιος είναι ο πραγματικός μου εαυτός; Πώς μπορώ να βρω ποιος πραγματικά είμαι;»

Ερωτήσεις που απασχολούν σχεδόν όλους μας. Για να ζήσουμε μια πιο ευτυχισμένη ζωή ακούμε πως είναι απαραίτητο να μάθουμε ποιοι είμαστε. Και έτσι μπαίνουμε στη διαδικασία να βρούμε τον «αληθινό» εαυτό μας.

Μήπως όμως ο τρόπος που θέτουμε το ερώτημα περιέχει παγίδες;

Σε όλους μας αρέσουν τα απλά ξεκάθαρα πράγματα. Θέλουμε να μας τα κάνουν λιανά όταν μας μιλάνε και η λογική ένα κι ένα κάνει δυο, μας είναι ιδιαίτερα ελκυστική.

Και αυτό μπορεί να γίνει μεγάλο πρόβλημα…

Υπάρχουν πολλοί οι λόγοι που μας σταματάνε από το να κάνουμε αυτό που λέμε ότι θέλουμε να κάνουμε. Ίσως ο πιο «περίεργος» από όλους να είναι όμως ότι φοβόμαστε πως θα τα καταφέρουμε!

Μπορεί να ακούγεται παράλογο να φοβόμαστε την επιτυχία, είναι όμως ψυχο-λογικό.

Πολλοί από εμάς έχουμε την τάση να περνάμε πολύ χρόνο από τη ζωή μας να «ετοιμαζόμαστε»  για κάτι που θέλουμε να κάνουμε, αλλά να αναβάλουμε διαρκώς να ξεκινήσουμε να το κάνουμε.

Τι συμβαίνει εκεί;

Σου έχει τύχει να έχεις κάτι σημαντικό να κάνεις και να μην αποφασίζεις να ασχοληθείς με αυτό; Να το αφήνεις μέχρι την ώρα που δεν πάει άλλο και πρέπει να ασχοληθείς μαζί του γιατί οι συνέπειες θα είναι σοβαρές;

Πολύ συχνά ανησυχούμε για το τι θα νομίζουν οι άλλοι για εμάς και πώς θα κρίνουν μια κίνησή μας. Πηγαίνουμε στη δουλειά και αγχωνόμαστε τι θα φορέσουμε, βγαίνουμε για ποτό και προσέχουμε πώς θα μιλήσουμε, περπατάμε στο δρόμο και θέλουμε να μη σκοντάψουμε.

Είναι πολύ αγχωτική η ζωή. Τι μπορούμε να κάνουμε;