Όλοι είμαστε λίγο πολύ με ένα κινητό στο χέρι.
Υπάρχουν δυο σημάδια, που σχετίζονται με το πώς το χρησιμοποιούμε, τα οποία μπορούν να μας δώσουν πολύτιμες πληροφορίες για τον χαρακτήρα μας.
#1 Απαντάς πάντα τελευταίος σε μια συνομιλία μηνυμάτων
Ας το δούμε με ένα παράδειγμα. Μιλάς με κάποιον με μηνύματα στο κινητό και κανονίζετε μια έξοδο. Η συνομιλία στο τέλος πάει ως εξής:
ΕΣΥ: Λοιπόν τα λέμε εκεί το απόγευμα στις πέντε.
ΑΛΛΟΣ: Οκ.
Κανονικά μια συνομιλία θα μπορούσε να τελειώσει εκεί. Έχετε συνεννοηθεί για το μέρος και την ώρα. Έχετε μάλιστα συμφωνήσει. Αλλά σε δυσκολεύει πολύ να μην είσαι ο τελευταίος που έστειλε μήνυμα στη συνομιλία. Οπότε προσθέτεις:
ΕΣΥ: Ωραία!
Στην περίπτωση που για κάποιο λόγο ο άλλος απαντήσει κάτι σαν:
ΑΛΛΟΣ: Σούπερ!
Εσύ επειδή εσύ δεν έχεις πια κάτι να πεις, θα κάνεις like στο σχόλιό του ή θα βάλεις ένα emoji ή ένα αυτοκόλλητο. Πάντως η τελευταία αντίδραση θα είναι δική σου.
Και αυτό ισχύει για ό,τι συζήτηση κάνεις.
#2 Προσπαθείς να απαντάς αμέσως στα μηνύματα που λαμβάνεις
Όταν κάποιος σου στείλει ένα μήνυμα στο messenger, στο Viber ή όπου αλλού λαμβάνεις μηνύματα, θα φροντίσεις να απαντήσεις όσο πιο γρήγορα γίνεται. Είσαι συνεχώς συνδεδεμένος, τσεκάρεις συχνά το κινητό σου και νιώθεις άσχημα αν σου έχει έρθει μήνυμα και δεν το έχεις πάρει είδηση.
Σου φαίνονται οικείες αυτές οι συμπεριφορές;
Το ζουμί και η παιδική σου ηλικία
Και που είναι το κακό; θα ρωτήσεις. Το ζουμί είναι να κατανοήσεις τι σε σπρώχνει να πεις την τελευταία κουβέντα ή να μην καθυστερήσεις να απαντήσεις σε ένα μήνυμα.
Πιθανώς σκέφτεσαι εκείνη τη στιγμή: «δεν είναι σωστό να μην απαντήσω κάτι. Είναι αγένεια να μην αντιδράσω». (Ακόμα και αν δεν υπάρχει τίποτα να ειπωθεί, όπως στο παράδειγμα με το κανόνισμα).
Νιώθεις κάτι να σε τσιμπάει, ένα άγχος να είσαι «σωστός» και να μην κατηγορηθείς. Ίσως μάλιστα σκεφτείς: «Μπορεί να θυμώσει μαζί μου και να μη θέλει να μου ξαναμιλήσει».
Και αυτό είναι μια ισχυρή ένδειξη ότι έχεις μέσα σου μια αίσθηση ότι είναι πολύ πιθανό να κριθείς σε κάθε σου πράξη. Ίσως μεγάλωσες ένα περιβάλλον όπου ήταν πολύ σημαντικό να είσαι «καλό παιδί» και υπήρχαν μεγάλες προσδοκίες από σένα. Να μην έχουν τίποτα οι άλλοι να σου προσάψουν. Ίσως στο σπίτι σου σε επέκριναν συχνά όταν δεν έκανες το «σωστό» και έτσι έμαθες πως πρέπει να προσέχεις πολύ κάθε σου πράξη για να μη σε επιπλήξουν.
Και τώρα αναγκαστικά κουβαλάς το ίδιο άγχος στην ενήλικη ζωή σου.
![](https://dimitrisflamouris.com/wp-content/uploads/2020/08/pexels-pixabay-39369.jpg)
Σκέψου λίγο
Πώς μπορείς να αλλάξεις; Η πεποίθηση «πρέπει να είμαι ‘σωστός’ αλλιώς θα με κρίνουν» είναι από τις πυρηνικότερες πεποιθήσεις μας και δεν αλλάζει εύκολα. Είναι πιθανό να χρειαστεί δουλειά με έναν ειδικό για να καταφέρεις να απελευθερωθείς από τα συναισθηματικά δεσμά της.
Κι όμως μπορείς να κάνεις ένα πρώτο βήμα σήμερα.
Σκέψου το εξής:
Πώς νιώθεις εσύ όταν κάποιος αργεί να απαντήσει στα μηνύματά σου; Θέλεις να του ξαναμιλήσεις ή του κόβεις τις καλημέρες;
Όταν απαντάς εσύ τελευταίος σε ένα μήνυμα, τότε αναγκαστικά δεν απαντάει τελευταίος ο άλλος… Πώς νιώθεις τότε; Πιστεύεις ότι ο άλλος είναι αγενής που δεν ανταποδίδει τη δική σου αντίδραση;
Φαντάζομαι (και ελπίζω) πως η απάντηση είναι «όχι» και στις δυο ερωτήσεις.
Αυτό σημαίνει πως ο δικός σου φόβος για το πώς μπορεί να το πάρει ο άλλος αν δεν απαντήσεις τελευταίος ή γρήγορα, έχει μάλλον να κάνει με σένα και όχι με την κατάσταση. Έχει να κάνει με το παρελθόν σου και όχι με το εδώ και τώρα.
Την επόμενη φορά
Την επόμενη φορά που θα μιλήσεις με κάποιον με μηνύματα προσπάθησε να MHN είσαι εσύ ο τελευταίος που θα αντιδράσει.
Θα νιώσεις άβολα. Ίσως νιώσεις αγενής. Δεν είσαι.
Άντεξε τη δυσφορία σου και μην απαντήσεις. Δες μετά πώς θα αντιδράσει ο άλλος. Άραγε θα επηρεαστεί η σχέση σας; Βάζω στοίχημα πως όχι. Ούτε που θα το προσέξει.
Όταν σου έρθει μήνυμα από κάποιον, καθυστέρησε επίτηδες (έστω και δέκα λεπτά) να απαντήσεις. Ο άλλος δεν ξέρει που είσαι και τι κάνεις. Μπορεί να μην το άκουσες. Μπορεί να είσαι στην τουαλέτα (χωρίς το κινητό…). Μπορεί το οτιδήποτε.
Άντεξε τη δυσφορία σου και μην απαντήσεις.
Το κέρδος
Γιατί να το κάνεις αυτό; θα ρωτήσεις. Γιατί να ζοριστείς τόσο;
![](https://dimitrisflamouris.com/wp-content/uploads/2020/08/pexels-david-garrison-2128817.jpg)
Διότι, δρώντας διαφορετικά θα αποκομίσεις ένα τεράστιο κέρδος. Θα διαπιστώσεις έμπρακτα ότι οι προσδοκίες των άλλων από σένα είναι λιγότερες από ό,τι φοβάσαι. Λιγότερες από όσες ήταν, όταν ήσουν μικρό παιδί.
Και αυτό είναι μια τεράστια ανακούφιση. Θα κατορθώσεις να εκτονώσεις σε σημαντικό βαθμό την εσωτερική πίεση που ασκείς στον εαυτό σου να είσαι «σωστός» κάθε στιγμή.
Δοκιμάζοντας να πας κόντρα στο συναίσθημα που σε σπρώχνει να απαντήσεις, θα έχεις το εμπειρικό βίωμα πως μπορείς να είσαι πιο χαλαρός με τον εαυτό σου και θα συνεχίσεις να είσαι αποδεκτός από τους άλλους. Δεν είσαι διαρκώς υπό κρίση.
Δίνεις έμμεσα στον εαυτό σου το μήνυμα ότι αξίζεις. Και οι δικές σου ανάγκες έχουν σημασία. Όχι μόνο οι προσδοκίες των άλλων από σένα.
Κάνε την αρχή
Ίσως να σου φαίνεται ασήμαντο αυτό που σου προτείνω. Κι όμως σε διαβεβαιώ πως είναι μια πολύ σημαντική αρχή. Ξεκίνησε από τα «εύκολα» και θα σου είναι πολύ πιο εύκολο να επεκτείνεις την ίδια συμπεριφορά και σε άλλους τομείς της ζωής σου.
Θα χρειαστεί να επιμείνεις. Να το ξέρεις. Δε θα είναι ευχάριστο στην αρχή. Ίσως σου πάρει 3-4 φορές να αρχίσεις να χαλαρώνεις.
Το έχω δοκιμάσει και εγώ. Ζορίστηκα λίγο. Δούλεψε…
Κάνε μια αποφασιστική πρώτη νίκη απέναντι στην πεποίθηση που σε κρατάει μόνιμα σε ένταση και δε σε αφήνει να απολαμβάνεις τη ζωή.
Πραγματικά, ένας νέος εαυτός σε περιμένει!
Σου φάνηκε ενδιαφέρον το άρθρο που διάβασες; Τότε άφησε το email σου για να λαμβάνεις δωρεάν όλα τα νέα άρθρα!
Θεέ μου!!!!!! Μόλις περιέγραψες τον εαυτό μου με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες… Αυτό το άγχος να είμαι ΕΓΩ πάντα η «σωστή» και να μην κατηγορηθώ, ένας συνεχές φόβος να μην μου προσάψουν τίποτε… Τόση πίεση, τόσα χρόνια… και το τίμημα βαρύ για την υγεία μου (ψυχική και σωματική)…
Σε ευχαριστώ Δημήτρη.
Αχ, έτσι την πατάω με τα μηνύματα της δουλειάς. Χρησιμοποιούμε ένα περιβάλλον ψηφιακής συνομιλίας και εκεί κάποιες φορές τα έχω κάνει μαντάρα όπως περιγράφεται στο παραπάνω άρθρο. Είναι πολύ περιεκτικό και πολύ χρήσιμο.
Σ’ευχαριστώ που αναφέρεις το παράδειγμα της δουλειάς. Έχεις δίκιο. Ακριβώς η ίδια λογική εφαρμόζει και εκεί. Χαίρομαι που το συνειδητοποιείς!
Πόσο ενδιαφέρον άρθρο. Όπως κ τα υπόλοιπα φυσικά. Μόλις περιέγραψες τον εαυτό μου να είμαι σωστή κ να μην προσαψουν κατηγορίες. Πόσο λάθος ξεχνάμε τις δικές μας ανάγκες κ θέλω. Σε ευχαριστούμε Δημήτρη! 🌷🌺