Έρχονται οι γιορτές και όλοι θέλουμε να κάνουμε δώρα στους δικούς μας ανθρώπους αλλά και στον εαυτό μας.
Για τα καλύτερα δώρα στους άλλους μίλησα στο προηγούμενο άρθρο μου. Γενικώς ένα βιβλίο είναι πάντα το καλύτερο δώρο που μπορεί να κάνει κανείς. Δεν υπάρχει όριο στη γνώση και στις νέες οπτικές.
Τι δώρο όμως μπορούμε να κάνουμε στον εαυτό μας;
Πολλοί από εμάς θέλουμε να μας κάνουμε δώρο μια νέα ζωή. Κάνουμε σχέδια για τη νέα χρονιά και λέμε πως θα είναι διαφορετική. Θα γυμναστούμε, θα διαβάσουμε περισσότερο, θα είμαστε πιο επιμελείς, θα τρώμε όλο το φαγητό μας ή θα τρώμε λιγότερο από το φαγητό μας. Θα κάνουμε νέους φίλους και χόμπι. Γενικώς θα κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη.
Δυστυχώς……
Και τι σε πειράζει;
«Και σένα τι σε πειράζει πάλι ;» θα μου πείτε. «Που είναι το κακό να θέλω να αλλάξω τη ζωή μου;»
Το πρόβλημα με όλα μας τα σχέδια είναι ο λόγος για τον οποίο τα κάνουμε. Το «Γιατί». Γιατί θέλουμε να αλλάξουμε τη ζωή μας; Γιατί μας φταίει η ζωή μας όπως είναι;
«Μα, γιατί δεν είναι όπως θα θέλαμε να είναι» θα απαντήσετε. «Θα θέλαμε πολλά πράγματα να είναι διαφορετικά. Θα θέλαμε να είμαστε πιο ευτυχισμένοι. Που είναι το κακό;»
Σας καταλαβαίνω. Ακούγεται πολύ λογικό.
Ας κάνουμε ένα νοητικό πείραμα μαζί. Έστω ότι θα μπορούσατε να κάνετε τη ζωή σας όπως ακριβώς θα την επιθυμούσατε. Όπως ακριβώς θα θέλατε να είναι για να είναι η ιδανική ζωή που θα θέλατε να ζείτε για να είστε ευχαριστημένοι και ευτυχισμένοι.
Κάντε μια εικόνα. Που θα μένατε; Με ποιους θα ήσαστε; Που και πόσο θα δουλεύατε; Πώς θα έμοιαζε το σώμα σας; Πώς φαντάζεστε αυτή τη ζωή που θα θέλατε να έχετε;
![](https://dimitrisflamouris.com/wp-content/uploads/2021/12/pexels-nina-uhlíková-725255.jpg)
Σας δίνω λίγα δευτερόλεπτα.
…..
…..
…..
…..
…..
Το ‘χουμε;
Η ερώτηση
Τώρα που τη φαναστήκατε τη ζωή που θα θέλατε να δώσετε στον εαυτό σας, η ερώτηση μου είναι: Ξέρετε κάποιον που να ζει αυτή τη ζωή;
Οι περισσότεροι άνθρωποι όταν τους κάνω αυτή την ερώτηση απαντάνε: Όχι.
Αν απαντήσατε Ναι, μπράβο σας. Είστε η μειοψηφία. Σημαίνει πως έχετε σχετικά ρεαλιστικές προσδοκίες από τη ζωή. Εγώ Όχι απάντησα όταν πρωτοσυνάντησα αυτή την ερώτηση.
Αν απαντήσατε Όχι, όπως η μεγάλη πλειοψηφία όσων ερωτήθηκαν, η επόμενη ερώτηση είναι: Αν δεν ξέρετε κανέναν που να ζει τη ζωή που φαντάζεστε ότι θα θέλατε να ζείτε, τότε τι σας κάνει να πιστεύετε ότι εσείς θα τη ζήσετε; Μήπως έχετε κάποιο μυστικό; Μήπως σας χρωστάει η ζωή κάτι που δε χρωστάει στους υπόλοιπους από εμάς; Που βασίζετε την αισιοδοξία σας;
Δε φταίτε εσείς
Δε φταίτε εσείς. Φταίει η κοινωνία όπου όλοι ζούμε. Μια κοινωνία που μας κάνει να φανταζόμαστε ότι θα έπρεπε η ζωή μας να είναι διαφορετική. Θα έπρεπε εμείς να είμαστε «καλύτεροι». Και έτσι εισάγει την σιωπηλή παραδοχή ότι η ζωή μας τώρα δεν είναι όπως «θα έπρεπε» να είναι. Η ζωή μας είναι προβληματική. Συνεπώς εμείς είμαστε προβληματικοί.
Ζούμε σε μια κουλτούρα που διαρκώς μας κάνει να νιώθουμε ανεπαρκείς. Λίγοι. Δεν είμαστε αρκετά καλοί. Αυτός είναι ο τρόπος να πληρώνουμε διαρκώς λεφτά σε βιβλία, σεμινάρια και στους γκουρού για να «βελτιωθούμε» και να μας σώσουν…
![](https://dimitrisflamouris.com/wp-content/uploads/2018/06/LindseyBest_TonyRobbins_008-1024x684.jpeg)
Όπως εύχομαι ότι συνειδητοποιήσατε, η ζωή που ζείτε δεν είναι προβληματική. Είναι μια ζωή σαν όλες τις άλλες. Έτσι είναι η φυσιολογική ζωή στην πραγματικότητα. Με προβλήματα, με σκοτούρες, με άγχος, με καβγάδες, με μοναξιά, με θυμό, με λύπη, με προδοσία, με αδικία και στεναχώρια. Και που και που με κάποια χαρούμενη ημέρα ή περίοδος, πασπαλισμένη με αστερόσκονη. Που και που.
Όλοι έχουμε προβλήματα. Μηδενός εξαιρουμένου. Αν κάποιος δεν έχει θέματα είναι ή στο νεκροταφείο ή σε κώμα. Δεν υπάρχουν άνθρωποι χωρίς προβλήματα. Δεν είστε μόνοι.
Κι εγώ δεν είμαι καλύτερος
Μη νομίζετε, κι εγώ δεν είμαι καλύτερος. Τη χρονιά που πέρασε έγραψε το νέο μου βιβλίο, Το Παραδοξο Μονοπάτι προς το Νόημα της Ζωής. Είναι ένα βιβλίο, το οποίο είναι πολύ ιδιαίτερο για μένα. Διαφορετικό από τα προηγούμενα, αντισυμβατικό, επιστημονικό και τεκμηριωμένο, αλλά ταυτόχρονα πολύ προσιτό. Έψαξα και διάβασα πάρα πολύ για να το γράψω.
![](https://dimitrisflamouris.com/wp-content/uploads/2021/12/image0-10-e1638541645216.jpeg)
Ταυτόχρονα πιέστηκα πάρα πολύ επίσης. Ήμουνα για μήνες σε πολύ υψηλούς ρυθμούς εγρήγορσης, μέχρι που έβγαλα σπυριά στο σώμα μου από την ένταση. Χρειάστηκε να πάρω χάπια για να υποχωρήσουν τα συμπτώματα. Ακόμα και όταν το παρέδωσα το βιβλίο , εξακολουθούσα να έχω μεγάλη εσωτερική ένταση και να πω την αλήθεια μου, ακόμα δε μου έχει φύγει 100%…
Και αυτό είναι ένα μόνο από τα δικά μου θέματα. Κι εγώ δεν είμαι καλύτερος.
Αλλά δέχομαι ότι όσα ζω και περνάω είναι μέρος της ζωής. Όλα έχουν συνέπειες. Και αυτές είναι οι συνέπειες των δικών μου επιλογών.
Το δώρο στον εαυτό σας
Για τη νέα χρονιά ας κάνετε ένα διαφορετικό και ΔΩΡΕΑΝ δώρο στον εαυτό σας. Μην κάνετε μια νέα ζωή που θα θέλατε να ζείτε. Αλλά ας κάνετε δώρο στον εαυτό σας τη ζωή που ήδη τώρα ζείτε. Αποδεχτείτε ότι ζείτε μια φυσιολογική ζωή. Έτσι μοιάζει μια φυσιολογική ζωή. Όπως αυτή που ζείτε.
Δεν λέω να μην κάνετε τίποτα για να αλλάξετε κάτι στη ζωή σας. Αλλά πάντα το μόνο που έχει σημασία είναι το «Γιατί» κάνουμε κάτι. Όχι το τι κάνουμε. Αποδεχτείτε ότι ζείτε μια φυσιολογική, μη-προβληματική ζωή, γεμάτη προβλήματα. Ανακουφιστείτε και απενοχοποιείστε τη ζωή σας. Και μετά, αν θέλετε, δείτε τι θέλετε να αλλάξετε. Όχι από συναίσθημα έλλειψης (Η ζωή μου δε θα έπρεπε να είναι έτσι), αλλά από συναίσθημα επιθυμίας (Η ζωή μου είναι φυσιολογική ΚΑΙ ήθελα να αλλάξω και δυο πράγματα για να γουστάρω παραπάνω).
Ήρθε η ώρα να νιώσεις φυσιολογικός. Να κάνεις δώρο στον εαυτό σου τη ζωή που ζεις. Σου αξίζει να νιώθεις καλά με σένα.
Καλές γιορτές!!
.
Βασισμένο στο πνεύμα του νέου μου βιβλίου: Το Παραδοξο Μονοπάτι προς το Νόημα της Ζωής
Σου φάνηκε ενδιαφέρον το άρθρο που διάβασες; Τότε άφησε το email σου για να λαμβάνεις δωρεάν όλα τα νέα άρθρα!
ΥΠΕΡΟΧΟ άρθρο Δημήτρη όπως πάντα φυσικά!! Σ’ ευχαριστούμε που είσαι τόσο «γήινος» κ ρεαλιστής χωρίς να μας «μαυριζεις»την ψυχή. Επισης ΑΠΕΙΡΑ ΜΠΡΑΒΟ για το νέο σου βιβλίο. Το αγόρασα απ’τους πρώτους κ το διάβασα με τη μια. ΕΞΑΙΣΙΟ !!!!!
Εμπνευσμενο απο το υπεροχο βιβλιο σου!!
Αγαπημενε μου αγιε βασιλη, φετος για πρωτη φορα απο τοτε που γινα μεγαλη (δηλαδη ψηλοτερη και πανε πολλα πολλα χρονια απο τοτε) θελω να σου στειλω γραμμα και να σου ζητησω οσα θα θελα να ζητησω αλλα δεν το κανα γιατι ντρεπομουν να σου γραψω γραμμα μονο και μονο επειδη ημουν μεγαλη δηλαδη ψηλοτερη.
Να μου δινεις καθε μερα μια μερα σαν τη σημερινη, που ειμαστε ολοι καλα στην υγεια μας, αγαπημενοι και τοσο χαρουμενοι ολοι μας οπως ειμαι γω σημερα που ξερω οτι θα στειλει μηνυμα, που σου στειλα γραμμα. Αυτα.
Α και για φετος θελω να διωξεις τον εχθρο-ιο για να μη χρειαστει να σου το ζητησω και του χρονου.
Καλημέρα κι από μένα.Ειναι πολύ σωστά αυτά που λες Δημήτρη και αισιόδοξα.Δυστυχως ισχύει αυτό για όλους μας.Πρεπει να έχουμε ευγνωμοσύνη για όλα αυτά που έχουμε και απλά να προσπαθούμε χωρίς άγχος για το κάτι παραπάνω αν είναι εφικτό.Το βιβλίο θα το αγοράσω σίγουρα εμέσα στις γιορτές .!!!!
Από τα καλλίτερα κείμενά σας, Κύριε Φλαμούρη. Ειλικρινές, από καρδιάς γραμμένο, πιστεύω βοηθάει πολλούς. Πάντα το βίωμα ξεπερνάει την θεωρία. Να είστε καλά.
Όμορφες γιορτές να έχετε.
Εξοχη αναλυση!οπως και το νεο βιβλιο σου!δινει εμπνευση και διεξοδους!!φιλοι αναγνωστες ,ειμαστε τυχεροι που εχουμε τα βιβλια του Δημητρη!!
Καλες γιορτες!!!
Δημήτρη είσαι ξεχωριστός στον τρόπο σκέψης σου, σε διαβάζω και σε θαυμάζω, συγχαρητήρια!! Καλές γιορτές με υγεία σε όλο τον κόσμο!!!
Δημήτρη διαβάζω το νέο σου βιβλίο κ νιώθω πολύ τυχερη! Σε κάθε κεφαλαιο μααίνεις κ κάτι στην πράξη!Θα προσπαθήσω να τα εφαρμόσω! Καλή σου χρονιά!
Καλημέρα Δημήτρη και Καλή και Ευλογημένη Χρονιά!!!!
Από ότι κατάλαβα, αγαπητέ Δημήτρη ΒΟΜΒΑΡΔΙΖΟΜΑΣΤΕ από νήπια σχεδόν ότι για να, είμαστε, ευτυχείς και χαρούμενοι πρέπει να, έχουμε ωραίο σπίτι η αυτοκίνητο η τον τέλειο συντροφο ( δεν υπάρχει βέβαια ), η επαγγελματική άνοδο η φίλους η ταξίδια κλπ…. Κάπου έχω διαβάσει ότι ο Τζων Λένον είχε πει ότι κανείς δεν του είχε πει να είναι ευτυχισμένος ( συγγνώμη δεν θυμάμαι απέξω την ακριβή φράση )… Τα παιδιά είναι ευτυχισμένα κατά την ταπεινή γνώμη…. Παίζουν, γελάνε ,ερωτεύονται δίχως να υπάρχει αύριο, ζουν χωρίς άγχος και χωρίς να υπάρχει αύριο.. Δεν θησαυρίζουν και δεν ενδιαφέρονται για την εξωτερική τους εμφάνιση! Πόσο διαφέρουμε από τα μικρά παιδιά;;; Δεν είναι κακό να γίνουμε σαν τα παιδιά σε φυσιολογικά πλαίσια!