≡ Menu

Μήπως σαμποτάρεις τον εαυτό σου επειδή φοβάσαι την επιτυχία;

Χαρά μοιρασμένη, δυο φορές χαρά!

Υπάρχουν πολλοί οι λόγοι που μας σταματάνε από το να κάνουμε αυτό που λέμε ότι θέλουμε να κάνουμε. Ίσως ο πιο «περίεργος» από όλους να είναι όμως ότι φοβόμαστε πως θα τα καταφέρουμε!

Μπορεί να ακούγεται παράλογο να φοβόμαστε την επιτυχία, είναι όμως ψυχο-λογικό.

Θέλεις να αδυνατίσεις;

Ας πάρουμε ένα από τα πιο κλασικά παραδείγματα, το κομμάτι του αδυνατίσματος. Δυστυχώς η επιθυμητή εικόνα (ιδιαίτερα του γυναικείου) σώματος στην εποχή μας είναι το αδύνατο κορμί και έτσι πολλές είναι οι γυναίκες που επιθυμούν να χάσουν κιλά για να ταιριάξουν με το συχνά ασθενικό πρότυπο που η κοινωνία προτάσσει.

Πρόκειται για μια μόδα του δυτικού πολιτισμού, καθώς σε άλλες κουλτούρες τα πρότυπα ομορφιάς διαφέρουν.

Ενώ και οι άντρες μπορεί να το προσπαθούν, το φαινόμενο είναι πιο έντονο στις γυναίκες εξαιτίας των προτύπων της δική μας κοινωνίας. Συνεπώς, πολλές κοπέλες θα ήθελαν να είχαν πιο αδύνατο σώμα και αγωνιούν για το πώς να το αποκτήσουν.

Κάποιες φορές όμως, ενώ γνωρίζουν τι θα έπρεπε να κάνουν κάπως σαμποτάρουν τον εαυτό τους. Θα φάνε το έξτρα πιτόγυρο, δε θα πάνε για περπάτημα και θα παρατήσουν την προσπάθειά τους μετά από λίγο καιρό. Δε θα σχολιάσω το αν κάνουν καλά που θέλουν να κάνουν την προσπάθεια (σε άλλο άρθρο αυτό… Spoiler alert: Η απάντηση είναι όχι) όμως κάτι φαίνεται να τις σταματάει από το να ξεκινήσουν ή να φέρουν εις πέρας κάτι που για εκείνες είναι σημαντικό.

Και πολύ συχνά αυτό μπορεί να σχετίζεται με το φόβο της επιτυχίας. Είναι πολύ πιθανό να φοβούνται για πολλούς λόγους να αποκτήσουν ένα πιο αδύνατο κορμί.

Μπορεί κάποιος να τις έχει παρενοχλήσει σεξουαλικά στο παρελθόν όταν ήταν αδύνατες και να φοβούνται ότι αν γίνουν ελκυστικές σύμφωνα με τα πρότυπα της κοινωνίας, αυτό μπορεί να ξανασυμβεί. Τον ενδεχόμενο τις τρομάζει.

Μπορεί να έχουν μάθει να περνούν απαρατήρητες από τους άντρες και να δυσκολεύονται να δουν τον εαυτό τους να διαχειρίζεται τα βλέμματα και την προσοχή που πιθανώς η νέα τους κορμοστασιά να προκαλέσει. Ξέρουν πώς είναι η ζωή με παραπάνω κιλά. Πώς θα είναι η ζωή ως αδύνατη; Μας έλκει το γνώριμο όχι το ευχάριστο, όπως έχω εξηγήσει διεξοδικά στο δεύτερό μου βιβλίο.

Μπορεί να φοβούνται ότι αν αδυνατίσουν μετά ο σύντροφός τους δε θα φαίνεται ελκυστικός στις ίδιες και έτσι θα αναγκαστούν να χωρίσουν ή ότι δε θα φαίνονται εκείνες ελκυστικές στον δικό τους σύντροφο, ο οποίος τις επέλεξε λόγω της παρούσας εικόνας τους. Και είναι πολύ τρομακτικό να αντιμετωπίζεις μέσα σου την πιθανότητα να χωρίσεις.

Μπορεί να είναι και άλλοι λόγοι τους οποίους δεν έχω σκεφτεί.

Όποιος και να είναι ο λόγος, το κοινό χαρακτηριστικό είναι ότι σχετίζεται με το φόβο να επιτύχει η προσπάθειά τους. Είναι απολύτως ψυχο-λογικό. Αυτό δε σημαίνει ότι τους είναι απαραίτητα συνειδητός αυτός ο φόβος. Όμως στα παρασκήνια του νου τους, είναι πολύ πιθανό αυτό το σενάριο να κινεί τα νήματα των πράξεών τους.

Πέρα από τα κιλά

Η ίδια λογική εφαρμόζει και σε πολλούς άλλους τομείς. Μπορεί να θέλω να ανοίξω μια επιχείρηση, να εφαρμόσω μια πολύ καλή δική μου ιδέα ή να διαφημίσω την υπάρχουσα δουλειά μου σε μεγαλύτερη κλίμακα, αλλά να με σταματάει ο υποσυνείδητος φόβος του: «Κι αν πετύχει; Πώς θα διαχειριστώ την επιτυχία; Καλά είμαι εδώ στην ησυχία μου». Τι θα γίνει αν τραβήξω την προσοχή;

Μπορεί να φαντάζει τρομακτικός ο κόσμος της επιτυχίας. «Πώς θα είναι αν γίνω ένας επιτυχημένος τραγουδιστής; Θα πρέπει να έχω ατζέντη; Να βγαίνω στα κανάλια; Όλο αυτό με τρομάζει. Καλύτερα να τραγουδάω στο ρεμπετάδικο και να γκρινιάζω που δε με έχουν ανακαλύψει ακόμα».

Το παθαίνω κι εγώ

Εδώ και περισσότερα από πέντε χρόνια γράφω σχεδόν κάθε εβδομάδα ένα άρθρο εκθέτοντας τις ιδέες μου και τον τρόπο σκέψης μου προς τα έξω. Έχω εμπιστοσύνη σε όσα γράφω και θεωρώ ότι προσθέτουν αξία σε όποιον τα διαβάσει, καθώς τα σκέφτομαι πολύ, είναι απλά δοσμένα, έχουν βάθος και κριτική σκέψη.

Το μπλογκ μου το διαβάζουν περίπου 2000 άτομα την εβδομάδα. Λέω μέσα μου ότι θα ήθελα να το διαβάζουν 50,000 άνθρωποι την ημέρα. Γιατί κατά την άποψή μου περνάω ένα διαφορετικό μήνυμα από ό,τι ακούγεται εκεί έξω. Πιο ανθρώπινο, πιο ρεαλιστικό, πιο επιστημονικά τεκμηριωμένο, πιο ανακουφιστικό και απενοχοποιητικό.

Κι όμως δεν κάνω κάτι για να αυξήσω το ακροατήριό μου. Περιμένω να με ανακαλύψουν… Εμένα και τα βιβλία μου…

Το παιχνίδι του πόσοι σε διαβάζουν έχει συγκεκριμένους κανόνες. Δεν είναι ότι δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω (διαφήμιση, συχνά ποστ, φωτογραφίες, βίντεο κλπ). Αλλά δεν το κάνω. Ίσως αυτό που με σταματάει είναι η σκέψη του «Τι θα γίνει αν πετύχω; Αν ξαφνικά τόσος κόσμος αρχίζει και δίνει προσοχή στα γραπτά μου; Ποιος ξέρει τι θα ακούω από τον καθένα!»

Ενώ τώρα είμαστε τρεις νοματαίοι και τα λέμε μεταξύ μας και είναι «ασφαλές». Είναι γνώριμο για μένα. Με διαβάζουν όσοι με έχουν επιλέξει επειδή τους ταιριάζουν όσα λέω. Αν όμως με διαβάζουν 50,000 άτομα την ημέρα, τότε κάποιος θα με διαβάζει επειδή είμαι δημοφιλής. Αλλά τους δημοφιλείς τους διαβάζουμε επειδή τους διαβάζουν όλοι, όχι επειδή τους επιλέξαμε συνειδητά απαραίτητα. Συνεπώς, θα αρχίσω να ακούω και πολλά αρνητικά σχόλια και άλλα δυσάρεστα γεγονότα, τα οποία έρχονται αναγκαστικά πακέτο με την επιτυχία.
Μπορεί να αρχίσουν να μου πετάνε αυγά στο δρόμο!

Οπότε, καλά είμαι εδώ στη δική μου γωνίτσα του ίντερνετ, να λέω τα δικά μου και όποιος ακούσει, άκουσε. Σχεδόν τρέμω να μη γίνω viral…

Οι τρεις πηγές της αναβλητικότητας

Αν και εσύ αναβάλεις να κάνεις κάτι, τότε μπορεί να οφείλεται στο φόβο της αποτυχίας και γι αυτό το αφήνεις μέχρι τελευταία στιγμή, όπως έγραψα πριν δυο εβδομάδες, ή μπορεί να οφείλεται στο ότι θέλεις πρώτα να νιώσεις έτοιμος πριν το ξεκινήσεις, (κάτι που δε θα γίνει ποτέ) όπως έγραψα πριν μια εβδομάδα.

Μπορεί όμως να οφείλεται και σε έναν τρίτο λόγο. Στο ότι ίσως να φοβάσαι το πώς θα διαχειριστείς την κατάσταση, αν όλα πάνε κατ ευχήν. Αν τελικά τα καταφέρεις. Ίσως να φοβάσαι την επιτυχία, όπως έγραψα σήμερα.

Ίσως ακούγεται παράλογο, είναι όμως ψυχο-λογικό!

Μην είσαι αυστηρός με τον εαυτό σου. Όλα είναι ανθρώπινα. Δεν «πρέπει» να πετύχεις πουθενά, ούτε «πρέπει» να μην πετύχεις κάπου. Είναι σημαντικό όμως ό,τι και να κάνεις ΕΣΥ να είσαι εντάξει με αυτό.

Ξεκαθάρισε όσο μπορείς (ίσως χρειαστείς τη βοήθεια ενός ειδικού) τι έχει μεγαλύτερη αξία για εσένα στην τωρινή σου φάση. Μας αξίζει να είμαστε καλά και να απολαμβάνουμε όσο μπορούμε αυτό που κάνουμε.

Ακόμα και αν πετύχουμε!!

Σου φάνηκε ενδιαφέρον το άρθρο που διάβασες; Τότε άφησε το email σου για να λαμβάνεις δωρεάν όλα τα νέα άρθρα!

Χαρά μοιρασμένη, δυο φορές χαρά!
{ 6 comments… add one }
  • Krassa Anastasia 20 Φεβρουαρίου, 2022, 3:39 μμ

    Μια χαρα τα λες βλεπω και το συναδελφο σου που εγραψε το δωρο νομιζω οτι η διαχειρηση της δημοσιοτητας δεν ειναι παντα ευκολη ενα καλαμι δειχνει να το εχει καβαλησει…

  • Fani 21 Φεβρουαρίου, 2022, 8:16 πμ

    Για να διαβάζω με τόσο ενδιαφέρον τα άρθρα σου, θα το κάνει πολύς κόσμος που ακόμα δε σε ξέρει..

    • Δημητρης Φλαμουρης 21 Φεβρουαρίου, 2022, 8:30 πμ

      Σε ευχαριστώ πολύ!!

  • ΡΙΓΓΑ ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ 21 Φεβρουαρίου, 2022, 8:49 πμ

    Σ ευχαριστούμε για τα όμορφα που μοιράζεσαι μαζί μας! 🌺

  • Βάνα 28 Φεβρουαρίου, 2022, 9:50 πμ

    .. Ίσως ακόμη είναι και ο φόβος της επιτυχίας, που τελικά αποφάσισες να κάνεις το βήμα της αλλαγής τόσο “αργά”… Και να σκέφτεσαι πόσο χαμένα χρόνια έζησες γιατί δεν τόλμησες..
    Πάντα διαβάζω τα άρθρα σου και τα βιβλία σου με χαρά, γιατί αγγίζεις με απλό και κατανοητό τρόπο κάθε θέμα, κάθε σκέψη μας..!
    Σ’ ευχαριστούμε

    • Δημητρης Φλαμουρης 28 Φεβρουαρίου, 2022, 10:26 πμ

      Σημαντική παρατήρηση αυτή. Έχεις δίκιο ότι υπάρχει πένθος στη συνειδητοποίηση ότι έχασες τόσο καιρό για κάτι που μπορούσες να είχες κάνει νωρίτερα. Η παγίδα είναι όμως να πιστεύεις ότι όντως μπορούσες. Δεν μπορούσες. Όχι με τα τότε μυαλά. Ας σε καθησυχάσει αυτό. Τώρα όμως μπορείς. Και τι θα είναι αυτό που θα μετανιώσεις αύριο όταν ξέρεις σήμερα ότι θα μπορούσες να το είχες κάνει σήμερα;

Leave a Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Χαρά μοιρασμένη, δυο φορές χαρά!