≡ Menu

Τι είναι η αγάπη; (στην πράξη)

Χαρά μοιρασμένη, δυο φορές χαρά!

Ακούμε πολλά για την αγάπη και συνήθως είναι πολύ όμορφα. Τι είναι όμως στην αλήθεια η αγάπη; 

«Η Αγάπη είναι η μόνη αλήθεια», «η Αγάπη είναι φως», «η Αγάπη γιατρεύει τα πάντα», «η Αγάπη είναι η απάντηση σε όλα», «η Αγάπη απελευθερώνει» κλπ.

Τι είναι τελικά η αγάπη; Κάτι το απέραντο; Κάτι το απόλυτο; Άραγε ξέρουμε να αγαπάμε οι άνθρωποι;

Υπάρχουν πολλοί μύθοι γύρω από αυτή.

Τα πρότυπα αγάπης

Αν αναλύσουμε το από που αντλούμε τα πρότυπά μας για την αγάπη θα καταλάβουμε ότι προέρχονται από την κοινωνία όπου ζούμε και τις προσλαμβάνουσές μας.

Στον δυτικό κόσμο τα πρότυπα αγάπης πηγάζουν από τα βιβλία που διαβάζουμε, από τις ταινίες που βλέπουμε, από τα τραγούδια του έρωτα και από τα ποιήματα.

Πώς ακριβώς παρουσιάζεται η αγάπη σε αυτά τα μέσα;

Συνήθως επικρατούν οι ιδέες του ρομαντισμού. Οι έρωτες είναι δυνατοί, κρατούν για πάντα, τα συναισθήματα είναι βαθιά και η αφοσίωση αιώνια. Οι δυο σύντροφοι ζουν την απόλυτη σύνδεση, απαλλαγμένοι από κάθε προβληματική κατάσταση της ανθρώπινης φύσης. Είναι αγγελικά πλασμένοι και αλληλοσυμπληρώνονται. Είναι σύντροφοι ζωής.

Ωωωω… Τι γλυκό!!

Ζουν και αναπνέουν ο ένας για τον άλλον. Εξυψώνουν τη θεϊκή φύση του συντρόφου τους, αναδεικνύουν τη μεγαλοσύνη του και αγαπούν το κάθε τι σε εκείνον. Συνήθως δε δουλεύουν και περνούν το χρόνο τους βλέποντας ηλιοβασιλέματα δίπλα σε εκτάσεις με νερό, ή κάνοντας ιππασία…

Αυτό το οποίο παραλείπουμε να παρατηρήσουμε είναι όμως, ότι αυτοί οι αιώνιοι έρωτες συχνά είναι είτε απαγορευμένοι, είτε ανεκπλήρωτοι, είτε υπό ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες. Δηλαδή είναι δυσλειτουργικοί. Ο βασικός λόγος που κρατούν για πάντα είναι ότι συνήθως μετά από λίγο καιρό ο ένας από τους δυο είτε πεθαίνει, είτε αυτοκτονεί. Βλέπε Ρωμαίος και Ιουλιέτα. Οπότε το για πάντα είναι για… λίγες εβδομάδες / μήνες.

Happy End…?

Από την άλλη στις ταινίες το «χάπυ έντ» συνήθως είναι και το…«εντ» καθώς η ταινία τελειώνει όταν ο Ρίτσαρντ Γκιρ πάει στην Τζούλια Ρόμπερτς και της προτείνει να παντρευτούν με ένα μπουκέτο λουλούδια.

Δε μας δείχνει τι γίνεται μετά. Στην πραγματική σχέση.  Τι θα γινόταν άραγε όταν ο Ρίτσαρντ και η Τζούλια ήταν μαζί μετά από έξι μήνες; Θα κρατούσε έξι μήνες; Πώς θα συνδύαζε την πραγματικότητά του σαν επιχειρηματίας με μια κοπέλα με τόσο διαφορετικό υπόβαθρο; Τι θα συνέβαινε όταν φυσιολογικά θα βαριόντουσαν το τόσο σεξ; Τι θα τους ένωνε τότε;

Πόσο καιρό θα κρατούσε η σχέση του Ρωμαίου με την Ιουλιέτα αν παντρευόντουσαν και έκαναν παιδιά; Θα έβγαζε τον ένα χρόνο; Κατά την άποψή μου, με τέτοια πεθερικά, πολύ δύσκολα! Πολλοί είναι αυτοί μάλιστα, που υποστηρίζουν ότι ο Σαίξπηρ έγραψε το έργο αυτό όχι για να εξυψώσει αλλά για να σατιρίσει τον έρωτα δείχνοντας πόσο παράλογος και ανώριμος ήταν…

Πώς είναι οι σχέσεις στην πραγματικότητα; Τι θα γίνει όταν τα ιδανικά πλασμένα ζευγάρια ζήσουν στο ίδιο σπίτι; Όταν θα χρειαστεί να διαχειριστούν δυο παιδιά, λογαριασμούς, ΕΝΦΙΑ, κάλτσες στο πάτωμα, άπλυτα πιάτα και το σκυλί που κάποιος πρέπει να το βγάλει βόλτα;

Πώς λειτουργεί η αγάπη σε αυτές τις συνθήκες; Δεν μας λέει κανείς. Όλοι τις αντιμετωπίζουμε, αλλά δεν ξέρουμε τι να περιμένουμε. We are flying blind, όπως λένε οι φίλοι μας οι Άγγλοι.

Μια ένδειξη του πώς θα μπορούσε να είναι, προέρχεται από το βιβλίο Μαντάμ Μποβαρύ, όπου η πλούσια κόρη Emma Rouault, παντρεύεται τον φτωχό αλλά όμορφο γιατρό, μόνο για να συνειδητοποιήσει πως η παντρεμένη ζωή δεν έχει την ένταση που περίμενε και πως οι καθημερινές δουλειές την βυθίζουν στην πλήξη. Γιατί έτσι είναι οι πραγματικές μακροχρόνιες σχέσεις. Έχουν δυσκολίες και βαρεμάρα.

Οι ταινίες?

Γι αυτό δεν υπάρχει ΚΑΜΙΑ ταινία για την πραγματικότητα μιας σχέσης. Επειδή οι σχέσεις είναι ΒΑΡΕΤΕΣ από μόνες τους. Και δεν πειράζει. Η σχέση μας δίνει ΑΣΦΑΛΕΙΑ. Και η ασφάλεια είναι βαρετή. Πρέπει να είναι βαρετή. Αν βαριέσαι στη σχέση σου, συγχαρητήρια! Έχεις μια φυσιολογική σχέση! Υπάρχει λόγος που το πάθος φεύγει μετά από λίγο.

Δεν είναι ότι μια σχέση είναι καταδικασμένη να είναι βαρετή. Αλλά αυτή είναι η φυσική της εξέλιξη. Δεν είναι ένδειξη προβληματικότητας. Αν θέλεις να έχει πάθος η σχέση σου, θα πρέπει να το φροντίσεις εσύ αυτό. Είναι δική σου ευθύνη. Δεν θα έρθει από μόνο του.

Δυστυχώς οι περισσότεροι άνθρωποι ψάχνουν την ένταση, οπότε κάνουν ό,τι έκανε και η Emma Rouault. Γνώρισε έναν άλλο χωρικό και έζησε τον (απαγορευμένο φυσικά) έρωτα ξανά. Τα ίδια και τα ίδια. Στο τέλος φυσικά και η Emma αυτοκτόνησε…!!

Τα τραγούδια, οι ταινείες και τα ποιήματα, όλα μας μιλούν για μια κατάσταση συνήθως ανεκπλήρωτου έρωτα αλλά ελάχιστα μας περιγράφουν μια ώριμη σχέση και το τι πραγματικά συμβαίνει εκεί.

Γιατί οι σχέσεις είναι βαρετές από τη φύση τους, επαναλαμβάνω, και κανείς δεν θέλει να γράψει ένα βιβλίο ή να κάνει μια ταινία για ένα βαρετό θέμα. Δε θα αρέσει. Ο κόσμος δε θα το διαβάσει. Μας αρέσουν τα βιβλία που  προκαλούν συναίσθημα. Αλλιώς δεν τα αγοράζουμε.

Στην πράξη, η ανάγκη μας για να νιώθουμε έντονα συναισθήματα καθορίζει τις προσδοκίες μας και μας κάνει να νιώθουμε προβληματικοί και εμείς και η σχέση μας επειδή τη συγκρίνουμε με μια εξιδανικευμένη αλλά ουτοπική κατάσταση.

Κοιτάξτε γύρω σας. Πόσους ανθρώπους γνωρίζετε οι οποίοι ζουν την τέλεια σχέση που εσείς ονειρεύεστε;

Συνήθως η απάντηση είναι από κανέναν έως έναν. Ακόμα και να νομίζετε ότι ξέρετε κάποιον είναι πολύ δύσκολο να γνωρίζετε την πραγματικότητα της σχέσης που βιώνει. Βλέπετε μόνο ό,τι επιλέγει να δείχνει. Έτσι συχνά λανθασμένα υποθέτετε πως μόνο εσείς ταλαιπωρείστε και δεν είστε φυσιολογικοί.

Είμαστε απροπόνητοι

Είμαστε απροπόνητοι, λοιπόν, για το πώς να διαχειριζόμαστε μια ισότιμη σχέση ενηλίκων. Έχουμε πρότυπα και βομβαρδιζόμαστε με ερεθίσματα μόνο για τον έρωτα. Μοιραία εφαρμόζουμε τα ίδια πρότυπα και στις σχέσεις. Περιμένουμε από τον σύντροφό μας να είναι καλός, τρυφερός, αρρενωπός, θηλυκός, να μας αγαπάει ακριβώς όπως είμαστε, να αγαπάει όλα μας τα ψεγάδια, να μας το εκδηλώνει συχνά, να μη μας θεωρεί δεδομένους, να μας καταλαβαίνει μόνο με μια ματιά, να είναι τόσο σεξουαλικός όσο τον θέλουμε, να να να.

Να είναι ο τέλειος σύντροφος. Γιατί έτσι είναι ωραία να ερωτεύεσαι.

Ξέρουμε λοιπόν τι σημαίνει να μας αγαπάνε. Ξέρουμε πώς είναι να αγαπιόμαστε. Ή πώς θα έπρεπε να είναι.

Ναι, αλλά…

Ξέρουμε να αγαπάμε;

Όποιος έχει διαβάσει έστω και λίγο ψυχολογία, (ή έχει διαβάσει το βιβλίο μου) γνωρίζει ότι ο τρόπος του κάθε ανθρώπου να αγαπάει είναι μοναδικός και πολύ προσωπικός.

Αγαπάμε με τον τρόπο που είχαμε συνδεθεί με τους γονείς μας (ή τον σημαντικότερο φροντιστή μας για να χρησιμοποιήσω ψυχολογικούς όρους). Αν ο γονιός μας, μάς υποτιμούσε, τότε το να μας υποτιμούν είναι για εμάς αγάπη. Αν ο γονιός μας ήταν απών τότε η απουσία και η έλλειψη είναι για μας αγάπη. Αν ο γονιός μας ήταν βίαιος, τότε η βία είναι για εμάς αγάπη. Αν ο γονιός μας ήταν στοργικός, τότε η στοργή είναι για μας αγάπη. Αυτό το πρότυπο έμαθε ο ψυχισμός μας, αναγκαστικά το ίδιο θα εφαρμόσει και στην πράξη.

Δεν έχουμε επιλογή στο ποιον αγαπάμε. Δεν μπορούμε να αγαπήσουμε τον οποιοδήποτε. Έχουμε χημεία μόνο με συγκεκριμένους ανθρώπους για πολύ συγκεκριμένους ψυχο-λογικούς λόγους. Το συναίσθημα του έρωτα, η χημεία, το κλικ, δεν είναι μυστήριο. Εξηγείται. Όσο μη-ρομαντικό και ξενερωτικό κι αν ακούγεται αυτό. Είμαι και μαθηματικός και με ενδιαφέρει τι συμβαίνει στην πράξη. Όχι μόνο στα λόγια και στην όμορφη θεωρία.

Ερωτευόμαστε το γνώριμο. Όχι το ευχάριστο.

Όταν λοιπόν, σχετιστούμε όλοι θα φέρουμε τα παιδικά μας εγχειρίδια και θα συμπεριφερθούμε όπως μας έχουν διδάξει τα γονεϊκά μας πρότυπα. Ίσως είμαστε απορριπτικοί, απόμακροι, περιφρονητικοί, ψυχροί, επιθετικοί. Αυτό θα βγαίνει από μέσα μας. Αυτό θα είναι αγάπη για μας. Δε θα γίνεται αλλιώς. Ο άλλος απέναντί μας όμως, θα κρίνει αν τον αγαπάμε με βάση τα χολυγουντιανά πρότυπα. Και αντίστοιχα κι εμείς εκείνον.

Όταν συγκρίνονται χολυγουντιανά με γονεϊκά πρότυπα, όπως σίγουρα καταλαβαίνετε, τα γονεϊκά θα υπολείπονται σε σχέση με αυτά των ταινιών. Έτσι θα πιστεύουμε ότι δε μας αγαπάει ο άλλος. Αντίστοιχα και εκείνος θα πιστεύει ότι κι εμείς δεν τον αγαπάμε. Και αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη παρεξήγηση που υπάρχει στις συντροφικές σχέσεις.

Δυστυχώς οι άνθρωποι δεν ξέρουμε να αγαπάμε. Ξέρουμε όμως να αγαπιόμαστε, όπως είπα πιο πριν.

Αγάπη στην πράξη

Τι είναι η αγάπη στην πράξη; Η αγάπη είναι μια δεξιότητα που χρειάζεται να μάθουμε. Δεν είναι κάτι το έμφυτο. Η έμφυτη αγάπη είναι αυτή που εντυπώθηκε κατά την παιδική μας ηλικία. Χρειαζόμαστε να προπονηθούμε στη δεξιότητα της αγάπης και να τη μάθουμε όπως μαθαίνουμε όλα τα άλλα πράγματα στη ζωή μας.

Στην πράξη οι σχέσεις θέλουν πολλή δουλειά. Είναι ό,τι πιο δύσκολο υπάρχει στον κόσμο. Δουλειά με τον εαυτό μας και δουλειά με τον άλλον. Είναι σαν δυο κουτσοί με διαφορετικού μήκους πατερίτσες να προσπαθούν να μεταφέρουν ένα ενυδρείο χωρίς να χύσουν νερό. Είναι απίστευτα δύσκολο να μην πάει κάτι στραβά…

Στην πράξη, για μια πετυχημένη σχέση, χρειάζεται να γνωρίζω πως έχω κάποια θέματα τα οποία θα επηρεάσουν τη σχέση και θα την κάνουν να αποκλίνει από τη χολυγουντιανή εκδοχή της. Στην πράξη, για μια πετυχημένη σχέση, χρειάζεται να γνωρίζει και ο σύντροφός μου ότι έχει αντίστοιχα κάποια θέματα.

Στην πράξη θα χρειαστεί να κάνω συζητήσεις σαν και αυτή για να φέρω την αγάπη ξανά στη σχέση μου.

Στην πράξη, για μια επιτυχημένη σχέση, χρειάζεται να έχουμε τη διάθεση να επικοινωνήσουμε τις διαφορετικότητές μας και να δούμε πώς θα καταφέρουμε να δημιουργήσουμε τα δικά μας κοινά πρότυπα. Πρότυπα τα οποία θα απέχουν αναγκαστικά από τα ουτοπικά, μη ρεαλιστικά πρότυπα των βιβλίων, των ταινιών, των τραγουδιών και των ποιημάτων.

Και δεν πειράζει που θα απέχουν. Γιατί τα δικά μας θα είναι αληθινά, όχι ψεύτικα. Ας μη συγκρινόμαστε με τα πρότυπα τα οποία μόνο λίγους μπορούν να μας κάνουν να νιώθουμε. Ας μη συγκρίνουμε τους συντρόφους μας με τα πρότυπα τα οποία μόνο λίγους θα τους κάνουν να φαίνονται στα δικά μας μάτια.

Στην πράξη θα χρειαστεί να συμβιβαστούμε στη σχέση μας. Και δεν πειράζει. Είναι φυσιολογικό να συμβιβαζόμαστε. Συμβιβαζόμαστε στα πάντα στη ζωή μας. Σε ποια μεριά του δρόμου οδηγούμε, στο τι φοράμε, πόσο φωνάζουμε, πόσο πληρώνουμε για κάτι, στο τι ώρα ξυπνάμε. Οι ασυμβίβαστοι άνθρωποι μένουν μόνοι, επειδή συνήθως είναι οι πιο φοβισμένοι στο να σχετιστούν.

Στην πραγματικότητα οι σχέσεις που κρατάνε για πάντα δεν είναι οι σχέσεις που δεν έχουν προβλήματα. Δεν είναι οι σχέσεις που δυο ανώτεροι, αυθεντικοί και ώριμοι άνθρωποι (ποιοι είναι αυτοί άραγε;) που έχουν λύσει τα θέματά τους, έρχονται σε επαφή. Οι σχέσεις που κρατάνε για πάντα είναι οι σχέσεις που δυο ατελείς άνθρωποι μαλώνουν, διαφωνούν, πληγώνουν αλλά συνεχίζουν να συζητάνε. Δεν κάνουν υπομονή και δεν ανέχονται. Γνωρίζουν την προβληματική τους φύση και κάνουν ό,τι μπορούν για να δημιουργούν κοινό τόπο και κοινό όραμα.

Συμπέρασμα

Είναι συχνά βαρετές οι σχέσεις. Και δεν πειράζει. Υπάρχει τεράστια δύναμη και ομορφιά στη βαρετή καθημερινότητα μιας σχέσης. Υπάρχει ασφάλεια, κατανόηση, συγκατάβαση, γλύκα, αποδοχή, συντροφικότητα, θαλπωρή, ζεστασιά, αγκαλιά.

Κι αν δεν είναι αυτό αγάπη τότε τι είναι;


Αφήνεις email, σου έρχονται όλα τα νέα άρθρα. Απλά πράγματα!

Χαρά μοιρασμένη, δυο φορές χαρά!
{ 12 comments… add one }
  • Marion 24 Φεβρουαρίου, 2019, 3:56 μμ

    Υπεροχο Αληθινό!!!! Αυτή ειναι η αγαπη και αγαπώ την Ζωή!!!!!!!
    Αγαπητέ Δημήτρη…. δυνατη η βοήθεια σου …..συνέχιζε…….ευχαριστω!!!!!!

  • ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ 25 Φεβρουαρίου, 2019, 10:15 πμ

    Πολύ ωραίο κ αληθινό άρθρο που αγγίζει την ουσία στη σχέση και στο ότι χρειαζεται πολύ δουλειά για την επιτυχία της σχέσης του ζευγαριού ευχαριστούμε για την δυνατότητα της μάθησης αυτής καλη συνέχεια Δημήτρη προχωράμε!

  • anna 25 Φεβρουαρίου, 2019, 7:59 μμ

    Από τα ωραιότερα άρθρα για την αγάπη που έχω διαβάσει !Πολύ δυνατό και αληθινό. Κάθε πρόταση είχε το δικό της “ειδικό βάρος”. Προσωπικά, με βοήθησε πολύ στο να στοχαστώ πάνω στη δική μου σχέση αγάπης και να πάρω…κουράγιο, δύναμη, να βρω την ισορροπία μου. Αγαπητέ Δημήτρη, σε ευχαριστώ πολύ!

  • anna 24 Μαΐου, 2021, 6:42 πμ

    ετσι ακριβως ειναι! με την ευκαιρια θελω να γραψω οτι διαβασα τα δυο βιβλια σου και τα βρηκα υπεροχα. ειναι σαν τα εφαρμοσμενα μαθηματικα (για να τα πω και στη γλωσα σου). γιατι καλυτερα καταλαβαινεις κατι στην πραξη παρα στη θεωρια και κυριως γιατι ολους μας ενδιαφερει οχι το τι εχουμε και τι θα παθουμε που το εχουμε αλλα πως θα το διορθωσουμε. και πιστευω εδω βοηθας πολυ. ευχομαι να συνεχισεις δυνατα!!

    • Δημητρης Φλαμουρης 24 Μαΐου, 2021, 6:53 πμ

      Χαίρομαι πολύ γι αυτό που λες. Όλοι ζούμε τη ζωή μας στην πράξη. Όχι στη θεωρία. Οπότε βοηθάει να ξέρουμε τι δουλεύει και τι όχι 🙂

  • Nikol 10 Οκτωβρίου, 2021, 7:58 πμ

    Καλημέρα Δημήτρη και Καλή και Ευλογημένη Κυριακή….
    Η ίδια θα πω ότι ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΓΑΠΗ… Ο καλός άνθρωπος είναι το κορόιδο είτε όσον αφορά, τους, γονείς εν συνεχεία το μεγάλο κορόιδο μέσα στην κοινωνία… Είτε στην εργασία του είτε στην συζυγική ζωή είτε στην καθημερινότητα του…
    Κάποτε κάποιος παντρεμενος μου είπε στον γάμο ο ένας είναι το κορόιδο και ο άλλος ο θυτης, και ΤΟΝ ΠΙΣΤΕΥΩ!!
    Στον γάμο η ευτυχεις 1, τοις εκατό η δυστυχείς και ΓΙΝΕΣΑΙ ΣΟΦΟΣ… Συγγνώμη αλλά προτιμω το πρώτο ως επιλογή!
    Κάτι που φαντάζει απίθανο έως απίστευτο…
    Ας, ανατρέξουμε και στα μαθηματικά : ποσο τοις εκατό υπάρχει να ζήσεις ευτυχης στον γάμο;;; ΕΝΑΣ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΕΟΣ! ΜΟΝΑΧΑ Ο ΘΕΟΣ ΘΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ΟΝΤΑΣ ΑΘΩΟΣ … ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΟΙΟΣ ΠΕΘΑΝΕ ΓΙΑ ΕΣΑΣ; Η ΜΑΝΑ ΣΑΣ, Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΣΑΣ;;; ΚΑΙ ΕΑΝ ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΤΕ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΝΑ ΔΩΣΕΙ Η ΙΔΙΑ ΣΑΣ Η ΜΑΝΑ ΤΗΞ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ ΤΟ ΕΠΡΑΞΕ ΑΡΑΓΕ; Είμαι ρεαλιστρια και προσγειωμένη… Η ζωή είναι σκληρή και πρεπει να σηκώσεις ΣΤΑΥΡΟ είτε σου αρέσει είτε όχι!!! Η αγωνιζεσαι καθημερινά με τον οποιονδήποτε Σταυρό η αργοπεθαινεις παραδινοντας, τα όπλα…. Πάλι η επιλογή είναι δική σας…
    Μόνο στις ταινίες ζεις τον υπέροχο έρωτα και την καταπληκτική ζωή… Μόνο εκεί… Είναι όμως οθόνη… Μια φορά ζουμε ας ζήσουμε οπωσ το επιθυμούμε και όχι όπως ορίζει η κοινωνία η οι άνθρωποι….
    Καλή Κυριακή

    • Δημητρης Φλαμουρης 10 Οκτωβρίου, 2021, 8:41 πμ

      Καταλαβαίνω πώς το λες. Ο καλός ο άνθρωπος δεν είναι το κορόϊδο κατά την άποψή μου. Κορόϊδο νιώθει όποιος δεν μπορεί λόγω δικών του θεμάτων να βάλει όρια στους άλλους και να διεκδικήσει το να είναι καλά ο ίδιος. Αλλά δεν ευθύνονται οι άλλοι γι αυτό. Σε ένα γάμο και οι δυο είναι θύματα. Ακόμα και ο θύτης είναι θύμα της δικής του παιδικής μοναδικής ιστορίας. Είναι όμως πολύ δύσκολες οι σχέσεις, όπως λες. Η ζωή είναι σκληρή. Ας δείχνουμε κατανόηση στον εαυτό μας και στους άλλους…

  • Γεωργιος Παπαδοπουλος 10 Οκτωβρίου, 2021, 12:46 μμ

    Δημήτρη είσαι φοβερός!!!
    Και για να γελάσουμε λίγο, αγάπη είναι να σε πιάσει το λάστιχο στην βροχή και να σου κρατάει μια ομπρέλα ☔….και όχι να κάνει την πάπια 🦆!!! Απλά μαθηματικά 😂

  • Σοφία 10 Οκτωβρίου, 2021, 2:13 μμ

    Πολύ ωραίο άρθρο!!!
    Ταυτίζομαι….

  • Ελένη Φουντουλάκη 12 Οκτωβρίου, 2021, 1:02 μμ

    Γιά άλλη μια φορά τα είπες τέλεια Μπράβο !!! Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου!!

  • Κυριακή Ραφ 15 Οκτωβρίου, 2021, 7:18 μμ

    ακριβώς …. συμφωνώ απολύτως …για μιά επιτυχημένη σχέση είναι απαραίτητο να επικοινωνούμε … όταν χάνεται η επικοινωνία , μοιραία χάνεται και η σχέση…. ευγνώμων για όλα όσα μας δίνετε ….. Κυριακή

  • Κυριακή Ραφ 15 Οκτωβρίου, 2021, 7:18 μμ

    ακριβώς …. συμφωνώ απολύτως …για μιά επιτυχημένη σχέση είναι απαραίτητο να επικοινωνούμε … όταν χάνεται η επικοινωνία , μοιραία χάνεται και η σχέση…. ευγνώμων για όλα όσα μας δίνετε ….. Κυριακή

Leave a Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Χαρά μοιρασμένη, δυο φορές χαρά!

Secured By miniOrange