≡ Menu

Πώς να αντιμετωπίσεις τις άσχημες στιγμές του συντρόφου σου

Χαρά μοιρασμένη, δυο φορές χαρά!
Facebook
Google+
http://dimitrisflamouris.com/2017/10/25/pos-na-antimetopisis-tis-aschimes-stigmes-tou-syntrofou-sou/
Twitter

Είσαι σε μια σχέση που σου αρέσει. Ίσως να νιώθεις πως έχεις βρει το άνθρωπό σου. Έχεις αποφασίσει να μείνεις μαζί του.

Κι όμως…

Κι όμως κάποιες φορές σου σπάει τα νεύρα μέχρι εκεί που δεν πάει. Κάποιες φορές σε απογοητεύει και σε στεναχωρεί πολύ. Φέρεται με έναν τρόπο που δεν μπορείς να καταλάβεις. Με έναν τρόπο που δε σου βγάζει κανένα νόημα. Τι μπορείς να κάνεις αυτές τις φορές; Πώς θα καταφέρεις να ανεχτείς αυτές τις καταστάσεις και ίσως και να βοηθήσεις τον άνθρωπό σου να τις ξεπεράσει; Πώς θα βγείτε και οι δυο νικητές αντί να είστε και οι δυο ηττημένοι;

Το 3χρονο παιδί

Σκέψου ότι έχεις μόλις σφουγγαρίσει το σπίτι και η τρίχρονη κόρη σου ρίχνει το φαγητό της όλο στο πάτωμα. Σκέψου ότι κάθεσαι στην ταβέρνα με τους φίλους σου και ξαφνικά αρχίζει ο τρίχρονος γιος σου να κλαίει και να οδύρεται.

Οι περισσότεροι γονείς δε θα έβαζαν τις φωνές στα παιδιά τους για τις συμπεριφορές αυτές γιατί στα παιδιά αυτές οι συμπεριφορές συγχωρούνται. Ξέρεις ότι η κόρη σου δεν καταλαβαίνει ότι μόλις σφουγγάρισες. Προβλέπεται να συμβεί αυτό. Ξέρεις ότι ο γιος σου είναι μάλλον κουρασμένος και θέλει να κοιμηθεί. Δεν το κάνει για να σου σπάσει τα νεύρα.

Είσαι γενναιόδωρος με την ερμηνεία των συμπεριφορών τους. Δεν το παίρνεις προσωπικά. Ξέρεις ότι δεν καταλαβαίνουν, ότι κάτι τους ταλαιπωρεί.

Το μυστικό είναι…

Αν και είμαι σίγουρος ότι το έχεις μαντέψει, το μυστικό για να μπορείς να ανταπεξέρχεσαι στις δύσκολες στιγμές της σχέσης σου, είναι να μπορείς να αντιμετωπίζεις τον σύντροφό σου σαν ένα τρίχρονο παιδί. Τότε που παραφέρεται. Γιατί εκείνες τις στιγμές υπάρχει όντως ένα τρίχρονο παιδί μέσα στην ψυχή του που υποφέρει. Ένα τρίχρονο ταλαιπωρημένο παιδί που ξεσπάει και ζητάει προσοχή. Ένα παιδί που διψάει για αγάπη. Ένα παιδί που θέλει να γίνει ακουστό. Φέρσου όπως θα φερόσουν σε ένα παιδί και προσπάθησε να μην παίρνεις τις συμπεριφορές αυτές προσωπικά. Ψάξε να βρεις γιατί πονάει έτσι, τι του φταίει του μικρού παιδιού εκεί μέσα στην καρδιά του συντρόφου μου και φέρεται με αυτό τον τρόπο.

Μάλλον δεν έχει να κάνει με σένα

Κατά πάσα πιθανότητα αυτό που συμβαίνει δεν έχει καθόλου να κάνει με σένα αν και στην επιφάνεια μπορεί να είσαι εσύ ο στόχος.

Αν σου λέει: «Δε σε αντέχω», μπορεί να σου λέει «Δε με αντέχω»

Αν σου λέει: «Γιατί με παράτησες και πάλι μόνη», μπορεί να σου λέει: «Με έχω αφήσει πολύ μόνη»

Αν σου λέει: «Είσαι ο χειρότερος άνθρωπος του κόσμου», μπορεί να σου λέει: «Νιώθω ο χειρότερος άνθρωπος του κόσμου»

Αν σου λέει: «Σε μισώ», μπορεί να σου λέει: «Με μισώ. Αγάπησέ με»

Είναι εύκολο;

Δεν είναι εύκολο βέβαια.

Δεν είναι εύκολο γιατί ο άλλος μοιάζει με ενήλικα εξωτερικά. Μοιάζει υπεύθυνο άτομο κατά τ’άλλα. Πώς γίνεται ξαφνικά να γίνεται ένα τρίχρονο παιδί;

Δεν είναι εύκολο γιατί υπάρχει ένα τρίχρονο παιδί μέσα και σε σένα το οποίο επίσης θέλει να αγαπηθεί και να ακουστεί και να γίνει αποδεκτό. Αυτό το παιδί δυσκολεύεται πάρα πολύ να αντιμετωπίσει την επίθεση που ίσως δέχεται και είναι απόλυτα φυσιολογικό αυτό. Δεν είναι εύκολο να ξεπεράσεις την αντίσταση που ο δικός σου ψυχισμός δημιουργεί.

Αν…

Αν καταφέρουμε να κάνουμε την υπέρβαση, τότε πόσο διαφορετικά θα είναι τα πράγματα. Αν καταφέρουμε να δείξουμε στον σύντροφό μας ότι τον αγαπάμε και τον αγκαλιάζουμε όπως θα κάναμε στο τρίχρονο παιδί μας, τότε πόσο θεραπευτική θα ήταν η αγκαλιά που θα του κάναμε. Αν δείχναμε την ίδια κατανόηση τότε πόσο θα μπορούσαμε να τον μεταμορφώσουμε και να μεταμορφωθούμε και εμείς. Αν καταφέρναμε να δούμε πέρα από το θυμό και να αφουγκραστούμε το μικρό παιδί μέσα του που πονάει, τότε μια εντελώς καινούρια δυναμική θα ανοιγόταν μπροστά μας.

Ρεαλιστικά αυτό είναι επαναλαμβάνω πολύ δύσκολο. Ίσως να χρειάζεται να είμαστε μια μίξη του Βούδα και του Γιάλομ για να αντιδράσουμε έτσι κάθε φορά που ο σύντροφός μας μάς εξαγριώνει. Ας το κρατήσουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας όμως και ας το εφαρμόσουμε μια φορά. Την πιο εύκολη. Έτσι για αρχή. Για να πάρουμε δύναμη. Για να δούμε πώς και πόσο δουλεύει.

Το έπαθλό για αυτή τη γιγάντια, ίσως, προσπάθειά μας θα είναι μια εμπειρία ζωής που δε θα έχουμε ξαναφανταστεί. Θα είναι ένας σύντροφος ζωής που θα ομορφαίνει όλη τη ζωή μας.

 

 


Αφήνεις email, σου έρχονται όλα τα νέα άρθρα. Απλά πράγματα!

Χαρά μοιρασμένη, δυο φορές χαρά!
Facebook
Google+
http://dimitrisflamouris.com/2017/10/25/pos-na-antimetopisis-tis-aschimes-stigmes-tou-syntrofou-sou/
Twitter
{ 5 comments… add one }
  • Κατερινα Γκράτζιου Οκτώβριος 25, 2017, 8:01 μμ

    Τόσο απλό αλλά συνάμα και τόσο σημαντικό!
    Να είσαι καλά, μου έφτιαξες τη μέρα!

  • Βουλα χαραλαμπιδου Οκτώβριος 25, 2017, 10:39 μμ

    Υπεροχα ,άρθρα. .ποσο με ηρεμεις,καθε φορα που τα διαβαζω!!Σε χρειαζομουν εδω στην ξενιτια και στην μοναξια μου!!μια μανουλα με 4 ανθρωπους γυρω της ,αλλα μονη…!ενα συντροφο,που καθημερινα ειναι μεσα στα νευρα ,ολα του φταινε,ειναι πολυ δυσκολη η συμβιωση,εχοντας 2 παιδια απο τον πρωτο γαμο και ενα με αυτον!αληθεια πως μπορεις να συνυπαρξεις,?ειναι πολυ ζορικο!εχω κουραστει,να ειμαι στο κεντρο,!ποτε θα κανω κατι για μένα? σε ευχαριστω Δημητρη,συγνωμη για το σεντονι!

  • Tania Lazaridou Οκτώβριος 26, 2017, 5:00 πμ

    Αυτή η μικρή λεπτομέρεια που προτείνεις, για να το δοκιμάσουμε πρώτη φορά… την πιο εύκολη για να πάρουμε δύναμη….είναι πολύ σημαντική!
    Και γι αυτό, σε ευχαριστώ πολύ!

  • ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑ Οκτώβριος 26, 2017, 8:21 πμ

    Ως μητέρα, σύντροφος, κορίτσι 3, 5, 9, 13, 17 και τώρα πια γυναίκα 37 ετών, μέσα στον χώρο των Ψ επαγγελματικά, είναι ότι πιο γλυκό έχω διαβάσει… Μιλάει πραγματικά στην ψυχή μου κάθε λέξη από το παραπάνω κείμενό σου μέσω της προσωπικής μου εμπειρίας!! Όμως επεξεργασμένο και από τις ακαδημαϊκές μου γνώσεις, βλέπω πόσο όμορφα και απλοϊκά παρουσιάζεις μία από τις μεγάλες έννοιες στον κόσμο της Ψυχοδυναμικής θεωρίας και της Ψυχοσύνθεσης…. Κάτι που, σχετικός ή μη σχετικός με το επάγγελμα του Ψυχολόγου, κανείς γνωρίζει ανά τον κόσμο για το Παιδικό Τραύμα, τον πρωταρχικό τραυματισμό που όλοι μας έχουμε βιώσει. Θαυμάζω ειλικρινά τον τρόπο που σκέφτεσαι και ακόμη περισσότερο τον τρόπο που γράφεις…. Είναι καταπληκτικό αυτό που κάνεις και αντικατοπτρίζεται και ο τρόπος με τον οποίο το κάνεις… Με αγάπη, λαχτάρα για γνώση κι επεξεργασία μέσα από το προσωπικό πρίσμα των εμπειριών σου και με σκοπό να προσφέρεις βοήθεια…και το καταφέρνεις! Περιμένω με πολύ ενδιαφέρον κι επόμενα κείμενα «αγάπης»… Συγχαρητήρια!!!

  • eirini poulakou Οκτώβριος 28, 2017, 7:59 μμ

    Στις δυσκολίες της σχεσης πάντα έκανα αυτο: υπομονή κατανόηση χαμόγελο και ζεστη αγκαλιά. Δυστυχώς δεν εισέπραξα κάτι θετικό. Θελω να πω δηλαδή πως μια τέτοια συμπεριφορά φεν επιφέρει πάντα τους καρπούς που θα επιθυμούσαμε. Ισως μάλιστα σπάνια το κάνει. Γιατι ένας ανθρωπος που φτασει στο σημείο να έχει υποτιμητική συμπεριφορά απεναντι μας δειχνει συχνά αδιαφορια για την στρνοχωρια και την απογοητευση μας. Κι αυτο ματωνει

Leave a Comment

Χαρά μοιρασμένη, δυο φορές χαρά!