≡ Menu

Για ποιο λόγο θα έπρεπε να κάνουμε συζητήσεις με περισσότερο νόημα;

madagascar_discuss
Χαρά μοιρασμένη, δυο φορές χαρά!
Facebook
Google+
http://dimitrisflamouris.com/2017/06/22/1102/
Twitter

Πώς συνδέονται με την ευτυχία μας οι επιφανειακές και οι βαθύτερες συζητήσεις; Πώς μπορούμε να αυξήσουμε τις ουσιαστικές συζητήσεις που κάνουμε;

Μπαίνεις με το συνάδελφό σου στο ασανσέρ. Καθώς το ασανσέρ κατεβαίνει, ρωτάς: «Τι κάνεις;»

«Καλά» έρχεται η απάντηση.

«Πώς πήγε το Σαββατοκύριακο;»

«Εντάξει, μωρέ. Τρέξιμο και μετά τελείωσε. Που να χαλαρώσεις»

Η συζήτηση συνήθως τελειώνει εκεί.

Κάποιοι άνθρωποι (οι περισσότερο εσωστρεφείς ανήκουν στην κατηγορία αυτή) μισούν τέτοιου είδους επιφανειακές συζητήσεις. Θέλουν να μάθουν τι ακριβώς συμβαίνει μέσα στο μυαλό του άλλου. Θέλουν να μιλήσουν για θέματα σημαντικά και να κάνουν βαθύτερες συζητήσεις. Και από ό,τι δείχνουν οι έρευνες αυτές οι βαθύτερες συζητήσεις είναι όντως πολύ καλές για μας, ανεξάρτητα αν είμαστε εσωστρεφείς ή εξωστρεφείς χαρακτήρες.

Το πείραμα

Σε μια εκπληκτική έρευνα, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Journal of Psychological Science, καταγράφηκαν δείγματα συνομιλιών των συμμετεχόντων για ένα διάστημα τεσσάρων ημερών. Οι συζητήσεις που έκαναν κατανεμήθηκαν από τους ερευνητές είτε ως επιφανειακές (πχ, κουτσομπολιό), είτε ως βαθιές (συζητήσεις για τα κοινά ή για φιλοσοφία, ιδέες) είτε ως ουδέτερες (πχ, ποιος θα πλύνει τα πιάτα, αν και όλοι ξέρουμε ότι μπορεί να γίνει εύκολα αντικείμενο φιλοσοφικής συζήτησης το θέμα αυτό!).

Ταυτόχρονα οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια σχετικά με το πόσο ευτυχισμένοι νιώθουν, αλλά και μέλη του περιβάλλοντός τους ερωτήθηκαν και τοποθετήθηκαν σχετικά με το πόσο ευτυχισμένους τους θεωρούσαν.

Τα ευρήματα

Οι ερευνητές βρήκαν ότι περίπου το ένα τρίτο από τις συζητήσεις που πραγματοποίησαν οι συμμετέχοντες ήταν βαθιές ενώ το ένα πέμπτο ήταν επιφανειακές. Το ενδιαφέρον ήταν όμως ότι το πιο ευτυχισμένο άτομο είχε διπλάσιο αριθμό βαθιών συζητήσεων από το πιο δυστυχισμένο και μόνο το ένα τρίτο των επιφανειακών. Συγκεκριμένα το 46% των συζητήσεων του ήταν βαθιές ενώ μόλις το 22% ήταν το αντίστοιχο ποσοστό για το δυστυχισμένο ατόμου. Τα νούμερα για τις επιφανειακές ήταν 10% για το πρώτο και 30% για το δεύτερο άτομο αντίστοιχα.

Το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο. Οι επιφανειακές συζητήσεις είναι ισοδύναμες με τη δυστυχία…

Γιατί, όμως, οι βαθιές συζητήσεις συνδέονται με την ευτυχία;

Δεν είναι εύκολο να απαντήσουμε αν επειδή είσαι ευτυχισμένος θέλεις να συζητάς και βαθύτερα ή αν το να συζητάς βαθύτερα σε κάνει πιο ευτυχισμένο. Το σίγουρο είναι όμως ότι συνδέονται. Ο επικεφαλής της έρευνας σχολιάζει ότι οι άνθρωποι ψάχνουμε για νόημα στη ζωή μας και οι βαθιές συζητήσεις ικανοποιούν την ανάγκη μας αυτή. Επίσης, είμαστε ιδιαίτερα κοινωνικά όντα και επιζητούμε τη σύνδεση με τους άλλους γύρω μας. Όταν συζητάμε για ένα πιο ουσιαστικό θέμα νιώθουμε ταυτόχρονα και μεγαλύτερη σύνδεση με το συνομιλητή μας. Ενώ όταν απλά κουτσομπολεύουμε η αίσθηση αυτή είναι απούσα.

Πώς μπορούμε να κάνουμε πιο ουσιαστικές συζητήσεις;

Οι επιφανειακές συζητήσεις δε θα εκλείψουν ποτέ. Έχουν εξάλλου τη χρησιμότητά τους. Βοηθούν να σπάσει κάπως ο πάγος. Αν στο ασανσέρ η ερώτηση που γινόταν ήταν:

«Για πες μου, ποιοι είναι οι βαθύτεροι φόβοι σου αυτόν τον καιρό;» τότε μάλλον ο συνάδελφος θα τρόμαζε. Θα το θεωρούσε πολύ άμεσο και απειλητικό.

Αν όμως ο πρώτος έλεγε:

«Για πες, πώς είσαι; Εγώ είχα ένα πολύ ενδιαφέρον Σαββατοκύριακο», τότε είναι αρκετά πιθανό να υπήρχε ανταπόκριση και να ακολουθούσαν διερευνητικές ερωτήσεις από την άλλη μεριά.

Για να ελαχιστοποιήσεις τον αριθμό των επιφανειακών συζητήσεων και να μεγιστοποιήσεις τον αριθμό των ουσιαστικών δοκίμασε τα παρακάτω

Αντί για:

«Τι κάνεις;»                (όταν πρωτογνωρίζεις κάποιον)

«Πώς πήγε το Σαββατοκύριακο;»

«Από που είσαι;»

«Τι δουλειά κάνεις;»

Δοκίμασε

«Ποια είναι η δική σου ιστορία;»

«Ποιο ήταν το ωραιότερο σημείο του Σαββατοκύριακού σου;»

«Πες μου κάτι ενδιαφέρον για το μέρος όπου μεγάλωσες»

«Τι σε έκανε να κάνεις τη δουλειά που κάνεις;»

Όλοι έχουμε ανάγκη να νιώσουμε τη σύνδεση. Να μιλήσουμε και να ανοιχτούμε. Πολύ συχνά αν κάνουμε το πρώτο βήμα και μιλήσουμε εμείς για εμάς, το αποτέλεσμα είναι πολύ πιθανό να είναι να ενθαρρύνουμε και το άλλο άτομο να ανοιχτεί. Η κάθε βαρετή συνάντηση μπορεί ξαφνικά να μετατραπεί απρόσμενα σε μια άκρως ενδιαφέρουσα εμπειρία. Μια εμπειρία μοιράσματος, ταύτισης, κοινών ανησυχιών ή και ανταλλαγής διαφορετικών απόψεων. Μπορεί να γίνει μια ευκαιρία να εξελιχθούμε και να κερδίσουμε κάτι που ποτέ δε θα περιμέναμε. Φτάνει να τολμήσουμε εμείς πρώτοι ή να φανούμε δεκτικοί αν το τολμήσει ο άλλος.

Το μυστικό της ευτυχισμένης ζωής είναι οι ανθρώπινες σχέσεις, όπως έχω ξαναγράψει. Ας τις καλλιεργήσουμε σε κάθε ευκαιρία!

 

 


Αφήνεις email, σου έρχονται όλα τα νέα άρθρα. Απλά πράγματα!

Χαρά μοιρασμένη, δυο φορές χαρά!
Facebook
Google+
http://dimitrisflamouris.com/2017/06/22/1102/
Twitter
{ 1 comment… add one }
  • Vivi Papadopoulou Ιούνιος 24, 2017, 5:20 πμ

    Εξαιρετικό άρθρο. Μεγαλη υποθεση η συνδεση, απελευθερωση. Μεγάλο βάρος η στημένη, προφυλαγμενη, υποκριτική επικοινωνία.

Leave a Comment

Χαρά μοιρασμένη, δυο φορές χαρά!