≡ Menu

Η παγίδα της αυτοβελτίωσης

Zen-rock-garden-mount-koya
Χαρά μοιρασμένη, δυο φορές χαρά!
Facebook
Google+
http://dimitrisflamouris.com/2017/06/01/pagida-ti-aftoveltiosis/
Twitter

 

Άλλαξε τη ζωή σου! Μάθε να λες όχι! Ζήσε το πάθος σου! Ζήσε τη στιγμή! Σκέψου θετικά!

Υπάρχουν τόσα ερεθίσματα γύρω μας που μας προτρέπουν να πραγματοποιήσουμε αλλαγές στην καθημερινότητά μας, στην προσωπικότητά μας, στο χαρακτήρα μας. Είναι πολλοί οι άνθρωποι οι οποίοι βρίσκουν έμπνευση και στήριγμα διαβάζοντας τις πολύ χρήσιμες συμβουλές, και προτροπές που στόχο έχουν να τους ωθήσουν σε δράση για μια «καλύτερη» ζωή. Μήπως, όμως, πίσω από αυτές τις συμβουλές υπάρχουν και παγίδες; 

Τι κρύβεται πίσω από τον όρο «καλύτερη»; Κρύβεται η σιωπηλή παραδοχή πως η ζωή σου τώρα δεν είναι αρκετά καλή. Και θα μου πεις «σιγά το νέο!» Και θα σου πω: «Μήπως ένα σημαντικό μέρος του προβλήματος βρίσκεται ακριβώς εκεί; Μήπως το ίδιο το γεγονός ότι πιστεύεις ότι η ζωή σου δεν είναι αρκετά καλή, την καθιστά μη ικανοποιητική; Από μόνο του, σαν ένα είδος αυτοεκπληρούμενης προφητείας;».

Εδώ θα διαμαρτυρηθείς λέγοντας ότι: «Δεν το βγάζω από το μυαλό μου. Υπάρχει πόνος στη ζωή μου. Υπάρχει στενοχώρια. Έντονη μάλιστα. Υπάρχει άγχος και στρες. Αντιμετωπίζω προβλήματα στις σχέσεις μου. Είμαι μόνος/η. Θέλω πραγματικά να βελτιώσω τη ζωή μου».

Εγώ δε θα το βάλω κάτω, να ξέρεις. «Και ποιος σου είπε ότι η αληθινή ζωή δεν έχει πόνο και στεναχώρια και άγχος και στρες. Ποιος σου είπε ότι η αληθινή ζωή εμπεριέχει σχέσεις χωρίς προβλήματα. Ποιος σου είπε ότι στην αληθινή ζωή δε θα βρεθείς και μόνη/ος; Στην αληθινή ζωή, και όχι στη ζωή των ταινιών που όλοι ζουν καλά στο τέλος, οι άνθρωποι πονάνε και στεναχωριούνται. Και λένε πολλά ‘ναι’ πριν πουν ‘όχι’. Και δε σκέφτονται μόνο θετικά. Και οι σχέσεις είναι δύσκολες. ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ.

Αυτή είναι η φύση της ζωής. Αυτή είναι η φύση του ανθρώπου. Όσο παλεύεις μέσα σου και προσδοκάς μια άλλη ζωή, μια φανταστική ζωή, μια ζωή ενάντια στην ανθρώπινη φύση, αυτή η πάλη είναι ο κύριος παράγοντας που σου προκαλεί τη δυσφορία την οποία αναμφισβήτητα βιώνεις.

Είναι ακριβώς η ίδια αίσθηση ανεπάρκειας που μπορεί να νιώθεις για το σώμα σου μπροστά σε μια αφίσα γυμναστηρίου. Μπορεί να πας να γυμναστείς για να φτιάξεις κι εσύ το σώμα της αφίσας, αλλά κατά πάσα πιθανότητα δεν θα πετύχεις το ίδιο αποτέλεσμα. Και αυτό μπορεί εύκολα να σε κάνει να παρατήσεις την προσπάθεια και να νιώσεις ακόμα πιο άσχημα για τον εαυτό σου. Είναι η ίδια αίσθηση ανεπάρκειας που θα νιώσεις όταν δεν καταφέρεις να ακολουθήσεις μια αυστηρή δίαιτα και παραιτηθείς αφού τίποτα δε δουλεύει για σένα…»

«Μα τι μου λες τώρα;» θα με ρωτήσεις απορημένη/ος. «Ότι πρέπει να αποδεχθώ ότι η ζωή μου θα είναι έτσι χάλια; Να μην κάνω τίποτα και να δεχθώ παθητικά ό,τι μου συμβαίνει; Δε μου βγάζουν νόημα αυτά που ακούω»

Η απάντησή μου είναι ένα μεγάλο ΟΧΙ. Θεωρώ ότι θα σε βοηθούσε να δεις τη ζωή σου όπως ακριβώς είναι. Σαν μια φυσιολογική ζωή, η οποία σε δυσκολεύει σε αυτή τη φάση. Όπως όλες οι ζωές, όλους τους ανθρώπους. Δεν είναι χάλια η ζωή σου. Είναι μια ζωή όπως όλων μας. Αν καταφέρεις να το κάνεις αυτό, τότε θα μπορέσεις να απελευθερώσεις συναισθηματικούς πόρους ώστε να προσπαθήσεις να την αλλάξεις προς ένα τρόπο που θα σου αρέσει ακόμα περισσότερο.

Όσο το πολεμάς όμως τόσο βουλιάζεις μέσα σε αυτό. Σαν να βρίσκεσαι σε κινούμενη άμμο. Στην κινούμενη άμμο αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να μείνεις ακίνητος. Μόνο τότε θα μπορέσεις να δεις ψύχραιμα πως θα μπορέσεις να ξεφύγεις. Ίσως κάποια ρίζα εκεί κοντά, ή ένα κλαδί να μπορούν να σε βοηθήσουν για να βγεις έξω. Αν παλεύεις με το γεγονός ότι είσαι στην κινούμενη άμμο, όμως, το μόνο που θα καταφέρεις είναι να μπεις ακόμα πιο μέσα.

Απαραίτητη προϋπόθεση για να αναλάβεις δράση για να αλλάξεις τη ζωή σου είναι να προσπαθήσεις να δώσεις χώρο σε αυτό που σου συμβαίνει, να το συν-χωρήσεις. Όχι να σε κατηγορείς για όσα τραβάς. Όχι να δημιουργείς προσδοκίες ότι όλα θα έπρεπε να είναι αλλιώς και να συγκρίνεσαι με αυτές τις προσδοκίες. Έχω αναφέρει τις αρνητικές συνέπειες των προσδοκιών στην ευτυχία μας σε άλλο άθρο. Η σύγκριση που κάνεις είναι η βασική αιτία που χαλιέσαι.

Στο παράδειγμα του γυμναστηρίου, αν συμφιλιωθείς με το σώμα σου, τότε μπορείς να επιλέξεις να γυμναστείς όχι από ανεπάρκεια αλλά από αγάπη για κάτι που θα σου αρέσει ακόμα παραπάνω. Και τότε αφενός θα σταματήσεις να νιώθεις τόσο άσχημα αλλά και είναι πολύ λιγότερο πιθανό να παρατήσεις την προσπάθεια σου. Κι αν επιλέξεις να μη γυμναστείς, δεν πειράζει. Καθώς θα έχεις συμφιλιωθεί με το σώμα σου, δε θα νιώθεις τη δυσφορία που ένιωθες τόσο καιρό.

Ένα αγαπημένο μου τραγούδι (Everybody is free to wear sunscreen, Baz Luhrmann) λέει: Do not read beauty magazines, they will only make you feel ugly. Μη διαβάζεις περιοδικά ομορφιάς, θα σε κάνουν να αισθανθείς άσχημος. Ίσως να υπάρχει και μια αντιστοιχία με τα άρθρα αυτοβοήθειας. Προσοχή όταν διαβάζεις άρθρα αυτοβοήθειας, μπορεί να σε κάνουν να νιώσεις αβοήθητος και να απελπιστείς. Να απελπιστείς διότι τα άρθρα ίσως εμφανίζουν αυτά που προτείνουν σαν εύκολα και εφαρμόσιμα. Όπως και τα   photoshopped μοντέλα στα περιοδικά ομορφιάς, όμως, η αλήθεια της πραγματικότητάς μας ίσως δεν είναι τόσο ωραία όσο φαίνεται. Η ανθρώπινη φύση είναι πιο πολύπλοκη.

Γι αυτό αν δε σου βγαίνει η αυτο-βελτίωση, δεν πειράζει. Κάνε δώρο την αυτο-αποδοχή στον εαυτό σου αυτό το καλοκαίρι. Επειδή το αξίζεις!

 

 


Αφήνεις email σου  έρχονται όλα τα νέα άρθρα. Απλά πράγματα!

Χαρά μοιρασμένη, δυο φορές χαρά!
Facebook
Google+
http://dimitrisflamouris.com/2017/06/01/pagida-ti-aftoveltiosis/
Twitter
{ 4 comments… add one }
  • eleni triantafillaki Ιούνιος 2, 2017, 5:54 πμ

    με συγκίνησε. . .

  • Martzy Ιούνιος 3, 2017, 11:47 πμ

    Σας ευχαριστω για το βιβλιο που μου στειλατε. Ειμαι στην αρχη και πραγματικα εχω μεγαλο ενδιαφερον γιατι η ζωη μας ολη εχει να κανει με τις ψυχο-λογικες μας σχεσεις.

  • Chryssa Ιούνιος 5, 2017, 9:23 πμ

    Δεν ξέρω πως το κάνεις, αλλά μιλάς μέσα στην ψυχή μου, διαβάζεις τις σκέψεις μου και με βοηθάς πάρα πολύ.
    ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!!!

    • Dimitris Flamouris Ιούνιος 5, 2017, 8:28 μμ

      Αυτό που λες με συγκινεί πραγματικά. Είναι σκέψεις βγαλμένες από μέσα. Πράγματα που έχουν ταλαιπωρήσει κι εμένα. Χαίρομαι που σε βοηθάνε κι εσένα.

Leave a Comment

Χαρά μοιρασμένη, δυο φορές χαρά!