≡ Menu

Γιατί κάνω συνέχεια τα ίδια «λάθη»;

little-girl-titikaka-lake
Χαρά μοιρασμένη, δυο φορές χαρά!
Facebook
Google+
http://dimitrisflamouris.com/2017/04/12/giati-kano-synechia-ta-idia-lathi/
Twitter

Βασισμένο στο βιβλίο μου Ψυχο-Λογικές Σχέσεις

Είπες θα κάτσεις μέσα σήμερα γιατί ήσουν κουρασμένος, αλλά όταν σε πήραν τηλέφωνο δεν μπόρεσες να πεις όχι και βγήκες. Είπες δε θα ξαναπάρεις τηλέφωνο τον πρώην σου, όμως τα δάχτυλά σου αυτοβούλως σχημάτισαν το νούμερό του. Είπες δε θα ξανανοίξεις το ψυγείο για να φας αλλά βρίσκεσαι πάλι μπροστά με την πόρτα ανοιχτή και το περιεργάζεσαι. Γιατί το κάνεις αυτό; Γιατί δεν αλλάζεις μια και καλή να ηρεμήσεις;

Η απάντηση είναι ότι δεν ελέγχεις εσύ τις συμπεριφορές σου. Όχι όσο νομίζεις τουλάχιστον.  Οι συμπεριφορές μας είναι πάντα σε αρμονία με τον ασυνείδητο νου μας. Δεν υπάρχουν εξαιρέσεις στον κανόνα αυτό. Οτιδήποτε κάνουμε, ακόμα και αν επιφανειακά φαίνεται να μας χαλάει, το θέλουμε σε ένα βαθύτερο επίπεδο. Το βαθυθέλουμε αν μου επιτρέπετε.

Ίσως βαθυθέλουμε να είμαστε πάση θυσία ευχάριστοι στους φίλους μας γι αυτό βγαίνουμε ακόμα και αν θέλουμε επιφανειακά να μη βγούμε.

Ίσως βαθυθέλουμε να αποφύγουμε να παραδεχθούμε ότι είμαστε μόνοι (ακόμα και αν έχουμε χωρίσει πριν πολύ καιρό) και έτσι προσπαθούμε να επικοινωνήσουμε με τον προηγούμενο σημαντικό άνθρωπο στη ζωή μας.

Ίσως βαθυθέλουμε να κρυβόμαστε πίσω από ένα ογκώδες σώμα ώστε να μην βλέπουν οι άλλοι τον πραγματικό μας εαυτό γιατί νομίζουμε ότι δε θα του αρέσει (αφού κι εμάς δε μας αρέσει) κι έτσι ανοίγουμε και πάλι την πόρτα του ψυγείου.

Η εσωτερική μας αναγκαιότητα

Όποιος και να είναι ο λόγος για τον οποίο θέλουμε σε ένα βαθύτερο επίπεδο να κάνουμε ό,τι κάνουμε, το γεγονός παραμένει ότι υπάρχει μια εσωτερική οδηγία η οποία καθορίζει το πως θα πράξουμε σε κάθε κατάσταση. Είναι το εσωτερικό μας λογισμικό το οποίο εγκαταστάθηκε τα πρώτα χρόνια της ζωής μας. Τότε που μαθαίναμε τον κόσμο. Τότε που μαθαίναμε τι είναι αγάπη. Είναι αυτό που ο Σπινόζα ονόμασε η «εσωτερική μας αναγκαιότητα«.

Οι περισσότεροι άνθρωποι, όμως, δεν το γνωρίζουν αυτό. Νομίζουν πως ελέγχουν τις σκέψεις τους και πως είναι οι ίδιοι οι οποίοι κυβερνούν τη ζωή τους. Δεν γνωρίζουν ότι οι οδηγίες για τις περισσότερες από τις συμπεριφορές τους παραμένουν καλά κρυμμένες από εκείνους και θεωρούν πως αρκεί να αποφασίσουν να κάνουν κάτι διαφορετικά και θα γίνει.

Έχουν την αυταπάτη ότι αν θέλουν μπορούν κιόλας.

Δεν κατανοούν πως χρειάζεται να βαθυθέλουν για να μπορούν. Έτσι, όταν αποτυγχάνουν κατηγορούν τους εαυτούς τους ότι πάλι δεν μπόρεσαν.

Αναρωτιούνται γιατί δεν κατάφεραν να προχωρήσουν. Αναρωτιούνται πώς έγινε και έπεσαν πάλι στην ίδια παγίδα. Έτσι αναλώνονται σε απέλπιδες προσπάθειες να κάνουν κάτι διαφορετικό μόνο για να βρεθούν να ξανακάνουν μετά από λίγο ακριβώς τα ίδια.

Είναι σαν να θέλεις να κάνεις τη βρύση να τρέξει ζεστό νερό και έχεις δοκιμάσει όλους τους δυνατούς τρόπους για να γυρίσεις το ρουλεμάν, ενώ αυτό που χρειάζεται να κάνεις είναι να ανοίξεις το θερμοσίφωνα.

Η μάχη του θέλω με το βαθυθέλω

Όταν μια συνειδητή επιθυμία (πχ. θέλω να μείνω σπίτι επειδή είμαι κουρασμένος) έρχεται σε σύγκρουση με μια βαθύτερη (πχ. θέλω να είμαι ευχάριστος στους φίλους μου για να συνεχίσουν να μου κάνουν παρέα) η βαθύτερη επιθυμία πάντα θα υπερισχύει. Για να καταφέρουμε να εξελιχθούμε και να βγούμε από τον φαύλο κύκλο που ζούμε, θα χρειαστεί να αναγνωρίσουμε τον πραγματικό μας αντίπαλο.

Μπορεί να είμαστε σίγουροι με το συνειδητό μας νου ότι θέλουμε να κάνουμε μια αλλαγή, όμως για να έχουμε καλύτερες πιθανότητες επιτυχίας βοηθάει να γνωρίζουμε πώς ακριβώς μας τρέφει η υπάρχουσα κατάσταση. Πώς κερδίζουμε από αυτή; Διότι για να τη συντηρούμε τόσο καιρό, αυτό σημαίνει ότι κάτι κερδίζουμε από αυτή. Ακόμα και αν φαίνεται δυσάρεστη σε πρώτη ανάγνωση. Βοηθάει να αναγνωρίσουμε ποιο βαθυθέλω μας εκφράζει. Ποια βαθύτερη ανάγκη μας ικανοποιείται. Εκεί θα πρέπει να εστιαστεί η προσπάθειά μας.

Στην πράξη

Αυτό δεν είναι τόσο απλό όσο ίσως ακούγεται. Συχνά μας είναι αρκετά δύσκολο να δούμε τα πραγματικά κίνητρα των συμπεριφορών μας γιατί είμαστε πολύ κοντά σε εμάς για να μας δούμε «αντικειμενικά».

Είναι σαν να θέλεις να δεις ένα πορτραίτο με τη μύτη σου κολλημένη στον πίνακα. Είναι αδύνατο να καταλάβεις όλη την εικόνα. Θα χρειαστεί να ρωτήσουμε κάποιον που είναι λίγο πιο μακριά από τον πίνακα για να μας τον περιγράψει. Ρωτώντας έναν ειδικό ή έναν έμπιστο φίλο μπορούμε να κάνουμε το πρώτο βήμα ώστε να αρχίσουμε να μας καταλαβαίνουμε. Ρωτώντας κάποιον πιο αποστασιοποιημένο από εμάς συχνά μπορούμε να αποκτήσουμε καλύτερες πληροφορίες για το ποιοι είμαστε. Έχοντας πάντα υπ όψιν ότι και η άποψη αυτού του ατόμου προέρχεται από τα δικά του φίλτρα, βέβαια.

Αν, λοιπόν, κάνεις τα ίδια «λάθη» ξανά και ξανά μη σε κατηγορείς και κατάλαβε ότι απλά ίσως δεν είναι στο χέρι σου αυτή τη στιγμή. Ίσως οι απαντήσεις σου να είναι βαθύτερα από ό,τι νόμιζες. Ίσως να παλεύεις με κάτι πολύ δικό σου. Ετοιμάσου για την αναζήτηση και ζήτησε βοήθεια.

Το έπαθλο είναι μια καλύτερη ζωή!

 

 


Σου φάνηκε ενδιαφέρον το άρθρο που διάβασες; Τότε άφησε το email σου για να λαμβάνεις δωρεάν όλα τα νέα άρθρα!

Χαρά μοιρασμένη, δυο φορές χαρά!
Facebook
Google+
http://dimitrisflamouris.com/2017/04/12/giati-kano-synechia-ta-idia-lathi/
Twitter
{ 8 comments… add one }
  • Nikolaos Poulakis Απρίλιος 15, 2017, 7:34 μμ

    Εισαι πολυ ωραιος!!!

  • παυλος λαινοπουλος Μάρτιος 20, 2018, 12:40 μμ

    καλησπερα δημητρη
    το αρθρο ειναι μια καλη μπουνια στο στομαχι μας
    πολυ καλο

  • GEORGIA Μάρτιος 20, 2018, 2:00 μμ

    ΠΟΣΟ ΘΑ ΒΑΣΑΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΠΟΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΠΑΙΔΙΚΗ ΜΑΣ ΗΛΙΚΙΑ….

    • Dimitris Flamouris Μάρτιος 20, 2018, 5:45 μμ

      Καταπληκτική ερώτηση!! Θα γίνει άρθρο. Ευχαριστώ για την έμπνευση!

  • prentza elena Μάρτιος 20, 2018, 6:00 μμ

    Εξαιρετικό το άρθρο και όλο το βιβλίο σου είναι καταπληκτικό!!!!!!!!Μπράβο, συγχαρητήρια και πολλά πολλά ευχαριστώ!!!!

  • Lucas Vokorokos Μάρτιος 21, 2018, 7:13 μμ

    (Άλλο ένα) εξαιρετικό άρθρο! Εύστοχο, βαθύ και αληθινό. Ευχαριστούμε!
    Νομίζω ότι το να ανακαλύψουμε τον πραγματικό μας αντίπαλο χρειάζεται και πολλή …ενδοσκόπηση. Με τι πρακτικές μπορούμε να φτάσουμε στη ρίζα του…κακού; Κι αν υποθέσουμε ότι γνωρίζουμε το πρόβλημα της παιδικής ηλικίας ή τις καταστάσεις που μας μπλοκάρουν, πώς απομακρυνόμαστε από αυτές; Να ιδέες για περαιτέρω διάβασμα, συμβουλές και επόμενα άρθρα 😉

    • Dimitris Flamouris Μάρτιος 22, 2018, 10:06 πμ

      Καταπληκτικές ιδέες. Θα τις συζητήσουμε όλες! Ευχαριστώ πολύ!!

  • Παπαδοπουλου Φανή Μάρτιος 22, 2018, 8:13 μμ

    Πολύ δυνατό άρθρο. .ίσως κάνουμε τα ίδια λάθη ξανά και ξανά γιατί φοβόμαστε να «ξεβολευτουμε» νιώθουμε ασφάλεια μέσα σ αυτό το λάθος και έτσι εντελώς ασυνείδητα το απαναλαμβανουμε..fanny

Leave a Comment

Χαρά μοιρασμένη, δυο φορές χαρά!